Στήλη: #σημειώσεις πέρα από τη τέχνη

Να φοβάστε τον ιδρώτα της ζωής και του χορού μας, παλιοτόμαρα

| 10/07/2019

συμπερασματικά. πολιτικά. από τα χωριά του κόσμου και τις πρωτεύουσες. από το ακατάργητο άσυλο των δρόμων:

ξεκάθαρα γνωρίζετε και αυτό είναι το πρόβλημα σας και το σεκλέτι σας.
ότι εμείς πάλι έτσι θα ζήσουμε
έτσι όπως πάντα ζούσαμε
μιας και έτσι ακριβώς μας χρεώσανε.
να αγαπάμε σαν συντρόφισσα την ζωή
και σαν σύντροφο τον ιδρώτα
να ξανανταμώνουμε στον χορό
να χτυπάμε τη γη ρυθμικά με τα πόδια μας
και αυτή να συνεργάζεται αναλόγως.
ενώ εσείς θα πνίγεστε παρεμπιπτόντως από την σκόνη της
εμείς θα τη θαυμάζουμε καθώς θα φυτρώνουν καταπράσινες πορτοκαλιές
για να μοιράζουμε στα κορίτσια, στα αγόρια και στα πιτσιρίκια τους ζουμερούς καρπούς τους.

ξεκάθαρα γνωρίζετε και αυτό είναι το πρόβλημα σας.
ότι δεν χαρίζουμε την κουλτούρα μας
το πάθος μας
δεν ιδιωτικοποιείται
το χαμόγελο
τα σφιγμένα δόντια
ο καλοκαιρινός πυρωμένος ήλιος
και η ελευθερία μας, παλιοτόμαρα.

η παράδοση της ανθρωπιάς δεν κατασκευάζεται μήτε λήγει απο το μπουρζουά σινάφι σας.
από τις γιαγιάδες τους παπούδες τις μανάδες τους πατεράδες, από το βυζί του κόσμου θρέφεται.

μην αναρωτιέστε το λοιπόν: παραμένουμε κάθε μέρα ζωντανοί όσο και να μας προσβάλλετε.
άλλωστε δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσβολή από το να έχει ζήσει κάποιος σαν μια σαχλοκουβέντα.
σε εσάς ή στα γκλόμπ σας θα κωλώσουμε τώρα;


#σημειώσεις πέρα από τη τέχνη: #2 Με αφορμή τους ήχους και τους λαϊκούς χορούς της νότιας Ιταλίας

λίγα λόγια για την στήλη: ένα έργο τέχνης σε τελική ανάλυση δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μέσο και μια αφορμή να σκεφτούμε και να μιλήσουμε συνειρμικά για την πραγματικότητα. αυτό προσπαθεί ετούτη η στήλη: να ιχνηλατήσει τον πυρήνα σκέψεων καθώς αυτές δημιουργούνται σπασμωδικά μπροστά σε ένα έργο από τις εκάστοτε υποκειμενικές μας αντιλήψεις και στις κάθε φορά σύγχρονές μας συνθήκες. και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει παρά με τρόπο καταγραφικό, επιλεκτικό, υπαινικτικό, θραυσματικό. ένα μάτσο σημειώσεις -δόκιμες και αδόκιμες- όχι για την τέχνη μα πέρα από αυτή.
*η φωτογραφία του εξώφυλλου είναι του συντάκτη, 2014

Γεννημένος το 1984 στην Λάρισα, εγκλωβισμένος για κάποια χρόνια στην Ιταλία, αντί να μάθει να ξυπνάει στις αίθουσες δικαστηρίων έμαθε να βρίσκεται στις αίθουσες κινηματογράφου καθώς και πίσω από φωτογραφικές μηχανές. Έκτοτε γράφει για ταινίες και για σινεμά (καθώς και για ό,τι άλλο σκέφτεται) και φωτογραφίζει για φωτορεπορτάζ και για ευχαρίστηση. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης (ΠΕΚΚ) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).