θεατρο

«Άρης» – δεύτερος κύκλος παραστάσεων | 12.10

Ο «Άρης», χρόνια φυλαγμένος στις καρδιές μας, στη σκέψη και στις συζητήσεις μας, «έρχεται» μ’ ένα φανάρι αναμμένο, καλεσμένος μιας ανάγκης. Της ανάγκης του «θέλω», της ανάγκης του «μπορώ», της ανάγκης του «εμείς».

«Και στ’ άγια αντάρτες» | Από την ομάδα CruX.

Η ομάδα θεάτρου CruX ολοκληρώνει τη θεατρική παράσταση «Και στ’ άγια αντάρτες» σε σκηνοθεσία Νίκης Σπανού.
Αφορμή για το έργο στάθηκαν η «Παραλογή» του Δημοσθένη Παπαμάρκου και το ποιήμα «Το παραμύθι του Αδάκρυτου» του Κωστή Παλαμά καθώς και η συγγένεια αυτών.

O Τελευταίος Αντάρτης | Η πραγματική ιστορία της τελευταίας ομάδας του ΔΣΕ στο Γράμμο

Η πραγματική ιστορία της τελευταίας ομάδας του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο, ζωντανεύει στη σκηνή από τη θεατρική ομάδα 2510.  5 ιστορίες, 5 γυναικών, μαχητριών της ομάδας, διατρέχουν οριζόντια τη Δεκαετία της Φωτιάς, 1940-1949.

Μαριάννα Δημητρίου: “Η Λήθη στοχεύει στο κέντρο της ύπαρξης του καθενός”

Ο υπαρξιακός μονόλογος του Δημήτρη Δημηριάδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, που παίχτηκε για τρεις συνεχόμενες χρονιές (2011-2013), επανέρχεται στο θέατρο “Πορεία”. Η Μαριάννα Δημητρίου πρωταγωνιστεί παίρνοντας τη σκυτάλη από τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο και Εκάβη Ντούμα. Την ευχαριστούμε που μας μίλησε.

«ΙRAQ – 9 ΤΟΠΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ»

Εννιά γυναίκες, εννιά ιστορίες ζωής, εννιά μονόλογοι για το Ιράκ των δύο πολέμων, του θανάτου, του πόνου, της απώλειας

«Ο Φάρος» έρχεται να φωτίσει τα πιο τρικυμιώδη γεγονότα της ζωής μας

Το νέο έργο που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης στο θέατρο Αθηνών είναι μια διαδρομή στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής μιας παρέας πέντε αντρών στο Δουβλίνο.

Δημήτρης Τάρλοου: “Μια ζωή μέσα στην αλήθεια θα ήταν για μας αδιανόητη”

Θα πρέπει να παραδεχτούμε πως όλα τα σημαντικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, είναι τρόπον τινά «επίκαιρα», και γι’ αυτό ακριβώς ονομάζονται κλασσικά. Θέτουν με ευαίσθητο και ιδιοφυή τρόπο παντοτινά ερωτήματα που έχουν σχέση με το πώς πρέπει ή μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος τη ζωή του λέει ο Δημήτρης Τάρλοου για την νέα παράσταση πάνω στο έργο του Ερρίκου Ίψεν.

Αναζητώντας τη Σαπφέτ Νοτερό

Ελάχιστοι ξέρουν αυτή τη νέα, στην οποία κάποιος εικαστικός αφιέρωσε σ’ ένα από τα περιοδικά της εποχής ένα πορτρέτο, με αφορμή το θεατρικό του Σεβτσένκο. Κυρίες και κύριοι, η δεσποινίς Σαπφώ Νοταρά.

Σάμουελ Μπέκετ: Πολέμιος της αδιαλλαξίας και της στενομυαλιάς

Μετά το «Περιμένοντας τον Γκοντό», το «θέατρο δεν είναι ποτέ το ίδιο» έχει σημειωθεί για το αριστούργημα του ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα και στοχαστή Σάμουελ Μπέκετ. Για κάποιους ήταν ανατόμος της απόγνωσης, για άλλους ο ιχνηλάτης του κενού. Σίγουρα ήταν ένας από τους καθοριστικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα, που άλλαξαν πλήρως το θεατρικό τοπίο φέρνοντας το στην μοντέρνα εποχή, έτοιμο να συγκρουστεί με το σύνολο των ηθικών αναφορών μιας κοινωνίας σε παρακμή.

«Είναι όλα μιμήσεις και ψέματα. Τα πάντα!»

Το «Persona» μοιάζει να είναι το αποκορύφωμα της τέχνης του Bergman, παίρνοντας υπόψη πως παρέμεινε 50 χρόνια (!) μετά, ένα μνημειώδες έργο μελέτης της ανθρώπινης προσωπικότητας, δίχως σκουριά πάνω του, δίχως μια άσπρη τρίχα. Οι προσεγγίσεις για «την καλύτερη ταινία που φτιάχτηκε πότε», σύμφωνα με την Susan Sontag, εκατοντάδες. Στην θεατρική του απόδοση οι συντελεστές έρχονται αντιμέτωποι με ένα μνημειώδες έργο τεραστίων διαστάσεων, και καταφέρνουν να επιβεβαιώσουν ξανά την γοητευτική και οδυνηρή του αλήθεια.

ola