κινηματογράφος

Αυτό είναι το πρόσωπο του καιρού μας (#1 Taxi Driver) | σημειώσεις πέρα από την τέχνη

ο taxi driver είναι η μοναδική ορθολογική διέξοδος: τόσο πολιτική, τόσο αλλοτριωμένη, τόσο κανονική. εργάζεται εθνικά, υπηρετεί εθνικά, συμμετέχει εθνικά, συναθροίζεται εθνικά, ερωτεύεται εθνικά, σκοτώνει εθνικά, αυτοκτονεί εθνικά. στο περιθώριο της ζωής, στο πυρήνα της κοινωνίας: πρωταγωνιστεί.

Ο κόσμος μας και ο μικρόκοσμός μας

Οι ξεχασμένοι άνθρωποι στη γωνιά του πραγματικού κοινωνικού κάδρου μετατρέπονται και μεταπλάθονται. Στο φιλμικό κάδρο, οι περιθωριοποιημένοι παραμένουν περιθωριοποιημένοι μα πλέον πρωταγωνιστές. Οι αθέατοι της κοινωνίας αναγνωρίζονται. Αποκτούν ταυτότητα. Και την ενεργητική δράση που τους την αρνούνται στην πραγματική ζωή, την κατοχυρώνουν διαμέσου της τέχνης.

Ο Ψυχρός Πόλεμος στις ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους από το 1946 ως το 1967

Σε μια χώρα όπου ο Εμφύλιος, η πρώτη ουσιαστικά ψυχροπολεμική σύγκρουση, καθόρισε τις εξελίξεις σε όλες τις εκφάνσεις της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής από την απελευθέρωση μέχρι την πτώση της δικτατορίας, ο κινηματογράφος βρισκόταν κάτω από τη βαριά σκιά του ψυχρού πολέμου.

Η παρακμή του κινηματογράφου ή περί κινηματογραφοφιλίας

Τα εκατό χρόνια του κινηματογράφου φαίνεται ότι σχηματίζουν τον κύκλο μιας ζωής: μια αναπόφευκτη γέννηση, μια συνεχής συσσώρευση μεγαλείων και με την έναρξη της προηγούμενης δεκαετίας, μια ατιμωτική, αμετάκλητη παρακμή.

«Che» οι ταινίες του Steven Soderbergh | Καθώς η επανάσταση αποτελεί σοβαρό στόχο, αξίωμα και απειλή

Οι ταινίες «Che: The Argentine» & «Che: Guerilla» του Steven Soderbergh και του Benicio Del Toro αποτελούν μια υψηλής κινηματογραφικής αξίας αφιέρωση για τις φλεγόμενες μέρες που ο μπερές και το βλέμμα του Che, έγιναν συνώνυμο της λαϊκής απείθειας και της ενεργητικής συμμετοχής στις, όπου γης, εξεγέρσεις ενώ ταυτόχρονα υπονομεύτηκαν και πολεμήθηκαν από το κινηματογραφικό καρτέλ, τους κριτικούς και το κουβανοαμερικάνικο μαφιόζικο lobby του Miami. Διότι όταν μιλάς για τον Che δεν μιλάς για αυτόν τον ίδιο μα για μια εν ενεργεία επανάσταση, για έναν εν ενεργεία λαό, για ένα εν ενεργεία παγκόσμιο όραμα, για ένα εν ενεργεία ηθικό κώδικα, για ένα εν ενεργεία όπλο.

«ReCinema»… films & more: Ένα θερινό φεστιβάλ σε ταράτσα των Εξαρχείων

Σε μια ταράτσα όπου λειτουργεί και ως καφέ-μπαρ, η ομάδα Bande Apart και ο Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρος 2510 σε συνεργασία κατά περίπτωση με άλλες καλλιτεχνικές ομάδες, εγχειρήματα και καλλιτέχνες φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ένα πλήρες πρόγραμμα όπου κινηματογράφος και καλλιτεχνικά project θα βρίσκονται σε ένα μόνιμο διάλογο. 

Οι κριτικοί κινηματογράφου προτείνουν δωρεάν σινεμά

Οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς, σε ένα τριήμερο (27, 28 και 29 Απριλίου) δωρεάν προβολών! Amerika Square, Χωρίς Αγάπη, Village Potemkin, και όλες οι ταινίες που απέσπασαν το Βραβείο της Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.), στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

19 Μαρτίου 1895: Η γέννηση του κινηματογράφου (και η έκπληξη του Maxim Gorky)

Στις 19 Μαρτίου του 1895 οι αδελφοί Lumiere πατένταραν την μηχανή καταγραφής και προβολής τους καθώς και το ίδιο το όνομα της νέας τους τεχνικής και τέχνης: Ο κινηματογράφος γεννήθηκε με ένα μονοπλάνο. Καθώς οι εργάτες σχολάνε και «φεύγουν από το εργοστάσιο Lumiere». Αυτή ήταν η πρώτη ταινία της ιστορίας.

Θεόδωρος Αγγελόπουλος: Η μνήμη και το όνειρο του αύριο

Ο κινηματογράφος συμπληρώνει της μνήμες. Και έτσι το σινεμά του Αγγελόπουλου μέσω της δυναμικής που προσέδωσε στην μνήμη, αποκατέστησε τον λαό –που είναι ο μοναδικός που την κατέχει δικαιωματικά- ως μοναδικό φορέα ελληνικότητας. Ανέδειξε την ουσία: Μια συλλογική ταυτότητα σε ένα συλλογικό τόπο. Ενοποιώντας άριστα το βαθύτερο λαϊκό πόνο αλλά και τη βαθύτερη ελπίδα του 20ου αιώνα, η αξία είναι τεράστια γιατί επιδρά άμεσα στην πολιτισμικότητα μας, στην κουλτούρα μας ως ελληνικού λαού.

Θεόδωρος Αγγελόπουλος: ‘Ενας «αντί» κινηματογράφος

Η ελληνική ιστορία στο σινεμά του Αγγελόπουλου επιστρέφει αντισυμβατικά –με την έννοια του «αντί» στην επίσημη γραμμή της ιστορίας- και ίσως εκδικήτρα. Μνήμη, ιστορικότητα, διάρκεια, προοπτική. «Σκόρπιοι άνθρωποι μέσα στο ψιλοβρόχι». Ένα σινεμά ομιχλώδες και τόσο διαυγές. Ο απόλυτος ελληνικός κινηματογράφος.