Κριτική κινηματογράφου

Che

«Che» οι ταινίες του Steven Soderbergh | Καθώς η επανάσταση αποτελεί σοβαρό στόχο, αξίωμα και απειλή

Οι ταινίες «Che: The Argentine» & «Che: Guerilla» του Steven Soderbergh και του Benicio Del Toro αποτελούν μια υψηλής κινηματογραφικής αξίας αφιέρωση για τις φλεγόμενες μέρες που ο μπερές και το βλέμμα του Che, έγιναν συνώνυμο της λαϊκής απείθειας και της ενεργητικής συμμετοχής στις, όπου γης, εξεγέρσεις ενώ ταυτόχρονα υπονομεύτηκαν και πολεμήθηκαν από το κινηματογραφικό καρτέλ, τους κριτικούς και το κουβανοαμερικάνικο μαφιόζικο lobby του Miami. Διότι όταν μιλάς για τον Che δεν μιλάς για αυτόν τον ίδιο μα για μια εν ενεργεία επανάσταση, για έναν εν ενεργεία λαό, για ένα εν ενεργεία παγκόσμιο όραμα, για ένα εν ενεργεία ηθικό κώδικα, για ένα εν ενεργεία όπλο.

content_picture_first

1965: Η Ινδονησία ένας σιωπηρός μαζικός τάφος 1.000.000 κομμουνιστών και το σινεμά μάρτυρας και δικαστής

«Κάποιος να σκοτώνει είναι απαγορευμένο. Επομένως, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται εκτός και αν δολοφονούν μαζικά και με τον ήχο των σαλπίγγων» είχε σημειώσει ο Βολταίρος στις μπροστά σελίδες της Ιστορίας και αυτή έρχεται κάθε φορά να επιβεβαιώσει αυτό το κοινωνικό συμπέρασμα, που παραμένει αμετάβλητο. Η μαζική εξόντωση είναι μια πολιτικώς ορθή εξουσιαστική πρακτική όσων κοινωνιών βασίζονται στον ανταγωνισμό και την προάσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας. Στην Ινδονησία δολοφονήθηκαν εν μια νυκτί 1.000.000 κομμουνιστές και δυο από τα σπουδαιότερα ντοκιμαντέρ στην ιστορία του κινηματογράφου παίζουν τον ρόλο του λαϊκού δικαστηρίου και της εκδίκησης της Ιστορίας. Το «The Act Of Killing» και το «The Look of Silence», δεν κάνουν διόλου μια ιστορική καταγραφή, αλλά μια μελέτη – που αποτελεί πλέον αναφορά – της μαζικής εξόντωσης ως act και όπλο του κράτους και ως πειθάρχηση, αλλοτρίωση και μετάλλαξη του αξιακού και ηθικού κώδικα ενός λαού.






Eines_von_3_Massengräbern_in_Bergen-Belsen,_so_wie_es_von_den_Befreiern_vorgefunden_wurde,_1945

«Night will fall» | Φρίκη, πραγματική ναζιστική φρίκη.

Το όραμα του Bernstein και του Hitchcock, «German Concentration Camps Factual Survey» του 1945 με υλικό από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί δεν έγινε ποτέ. Δεν του επετράπη να ολοκληρωθεί. «Ενοχλούσε πολιτικά», όπως λέει ο σκηνοθέτης. Χιλιόμετρα φιλμ έμειναν αναξιοποίητα ή αξιοποιημένα για άλλους λόγους. To ντοκιμαντέρ «Night will Fall» ερευνά το φιλμικό υλικό και τους λόγους των 70 χρόνων αποσιώπησης του από την συλλογική παγκόσμια συνείδηση.






a_hole_in_the_head

It’s (not) just a doc: Τι τρέχει με το σινεμά των ημερών μας;

Πολλοί γνωρίζουμε τον Vertov, τον Flaherty, τον Marker ή τον πιο σύγχρονο Guzman. Αυτοί και τα έργα τους ήταν ένα οπλοστάσιο αισθητικής προσφοράς με στόχο να απεικονίσουν και να «καθαρίσουν» την πραγματικότητα από την σαβούρα που δεν μας αφήνει να δούμε τι κρύβεται από κάτω. Ποιες είναι όμως οι παγκόσμιες και εγχώριες τάσεις του ντοκιμαντέρ; Τι εξιστορείται; Τι είναι στο στόχαστρο; Το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, δίνει κάποιες απαντήσεις.






raoul_coutard_mepris_godard_3

It’s (not) just a movie: Δέκα ταινίες για να (ξανα)ερωτευτούμε τον κινηματογράφο

Ο κινηματογράφος εκτός των άλλων, είναι βίωμα. Τον αγαπάμε σαν κάτι το οικείο, σαν κάτι το πραγματικό που βρέθηκε και πορεύτηκε δίπλα μας. Όλοι έχουμε αγαπημένες ταινίες. Αυτή είναι μια πρόχειρη λίστα, δίχως σειρά προτίμησης και εκτός ιστορικών και αντικειμενικών δεσμεύσεων. Αν η τέχνη για κάποιον ακατανόητο λόγο απονεκρωνόταν, τούτες οι φιλμικές παρεμβάσεις θα την αναστήνανε.






17264422_1834421993250265_7201098883920784829_n

19ο TDF: Machines ★★★★☆

Μια εικαστικά συναρπαστική ματιά στο εσωτερικό ενός γιγαντιαίου εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας στην Ινδία, που διερευνεί το νόημα της σύγχρονης εργασίας, της εκμετάλλευσης, και του ανθρώπινου κόστους της μαζικής παραγωγής στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας. Βραβείο FIPRESCI στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.






cik3

«Βερολίνο, αντίο» του Fatih Akin, μια όμορφη απόδραση

Η νέα ταινία του Fatih Akin είναι μια φωτεινή – και όχι καλογυαλισμένη – ταινία δρόμου που απεικονίζει την πραγματικότητα ως ανοιχτό και απελευθερωτικό πεδίο δράσης, ως στόχο προς κατάκτηση. Είναι απλός, καθαρός, μυθοπλαστικός κινηματογράφος. Μια ιστορία, ένα παραμύθι που καλλιεργεί χαρακτήρα, καλλιεργεί αληθινά ασυμβίβαστα χαμόγελα. Η νέα ταινία του είναι μια όμορφη και αναγκαία απόδραση.






17264983_1187905037992995_357473812034743731_n

19ο TDF: Mapplethorpe, Look at the Pictures ★★★☆☆

Το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που έγινε για τον αμφιλεγόμενο Αμερικανό καλλιτέχνη Ρόμπερτ Μέιπλθορπ από τότε που πέθανε από AIDS το 1989. Με απεριόριστη πρόσβαση στα αρχεία του, οι σκηνοθέτες φέρνουν στο φως άγνωστες ώς τώρα συνεντεύξεις του και συνθέτουν το πορτρέτο ενός καλλιτέχνη μ’ ένα τολμηρό όραμα.






17201355_1189214541195378_8563518665675616238_n

19ο TDF: Venus ★★☆☆☆

Μια αισθαντική χαρτογράφηση της γυναικείας σεξουαλικότητας, μέσα από ένα παγνιώδες κινηματογραφικό πείραμα. Δύο σκηνοθέτιδες και δεκαπέντε γυναίκες εξομολογούνται μπροστά στο φακό καθώς μοιράζονται τις πιο μύχιες σκέψεις τους.






17190842_1186394234810742_7031286933984847567_n

19ο TDF: I Am Not Your Negro ★★★☆☆

Με μια αφήγηση που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τα λόγια του συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουϊν, το ντοκιμαντέρ μιλάει για τους τραγικούς θανάτους των ηγετών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Μάλκομ Εξ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Μέντγκαρ Έβερς, καταδεικνύει το πώς η εικόνα (και η πραγματικότητα) των μαύρων στη σημερινή Αμερική είναι κατασκευασμένη και επιβεβλημένη.