Κριτική κινηματογράφου

19ο TDF: Venus ★★☆☆☆

Μια αισθαντική χαρτογράφηση της γυναικείας σεξουαλικότητας, μέσα από ένα παγνιώδες κινηματογραφικό πείραμα. Δύο σκηνοθέτιδες και δεκαπέντε γυναίκες εξομολογούνται μπροστά στο φακό καθώς μοιράζονται τις πιο μύχιες σκέψεις τους.

19ο TDF: I Am Not Your Negro ★★★☆☆

Με μια αφήγηση που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τα λόγια του συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουϊν, το ντοκιμαντέρ μιλάει για τους τραγικούς θανάτους των ηγετών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Μάλκομ Εξ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Μέντγκαρ Έβερς, καταδεικνύει το πώς η εικόνα (και η πραγματικότητα) των μαύρων στη σημερινή Αμερική είναι κατασκευασμένη και επιβεβλημένη.

19ο TDF: I called him Morgan ★★★☆☆

Μια χιονισμένη βραδιά του Φεβρουαρίου του 1972, ο διάσημος μουσικός της τζαζ Λι Μόργκαν έπεσε νεκρός από το όπλο της συζύγου του, Έλεν, την ώρα που έπαιζε σ’ ένα κλαμπ της Νέας Υόρκης. Αυτό είναι το ντοκιμαντέρ του.

19ο TDF: Safari ★★★★★

Κάπου στην Αφρική. Στις απέραντες, άγριες εκτάσεις όπου βόσκουν χιλιάδες αντιλόπες, ζέβρες, γκνου και άλλα πλάσματα, άλλοι πάνε διακοπές. Γερμανοί και Αυστριακοί τουρίστες-κυνηγοί διασχίζουν τη σαβάνα, στήνουν καραούλι, παραμονεύουν τη λεία τους. Πυροβολούν, αφήνουν ένα λυγμό ενθουσιασμού και ποζάρουν μπροστά στα ζώα που σκότωσαν.

Trainspotting 2, η αναπόφευκτη κοινωνική «πρέζα»

«Lust for Li…» CUT! Όχι, δεν πάει μάλλον, έτσι. Τα nineties πέρασαν, είμαστε σε άλλον αιώνα και όποιος περιμένει μια επανάληψη για ικανοποίηση της φιλμικής του νοσταλγίας, απλά να το ξεχάσει. Ο Danny Boyle δεν πέφτει στην μεθοδευμένη λούμπα της εμπορικής εκμετάλλευσης, μα δομεί εκ νέου μια ιστορία χωρίς να απομακρύνεται διόλου από την αρχική βάση. Είτε έτσι (1996), είτε αλλιώς (2017), οι ταινίες προβάλλουν την ευρωπαϊκή πραγματικότητα σε πλάνα realpolitic. Γιατί είτε με ηρωίνες… είτε όχι, η μόλυνση από τον κοινωνικό βόθρο συνεχίζεται. Choose life ακούμε, αλλά τελικά τι ακριβώς δικαιούμαστε να διαλέξουμε;

«Neruda», ο κινηματογράφος υποκλίνεται στην ποίηση

Aν περιμένετε βιογραφία ή ντοκιμαντερίστικη ακρίβεια, ξεχάστε το. Η ταινία δεν είναι κινηματογραφική απόδοση της Wikipedia, ούτε μελέτη στην προσωπικότητα του. Δείτε το, καλύτερα, σαν τον χορό των στίχων του ποιητή μέσα στην Ιστορία. Και με τα νερά και με τα απόνερα της. Και μέσα από αυτό ο Neruda θα απολέσει, επιτέλους, την ιδιότητα του ανέγγιχτου και άρα πρόσκαιρου μνημείου και θα μετατραπεί σε μια αγαπητή ανθρώπινη ιδιοφυία, που γκρεμίζει ήθη και εξουσίες.

Η χρονιά που φεύγει, το σινεμά που μένει

Όλοι είμαστε θεατές και όλοι αγαπάμε τις ιστορίες του φωτός που δημιουργούν συναισθήματα, νοήματα, συμβολισμούς, ρεαλισμούς, εν τέλει μια ζωή έτοιμη να την υποδεχτούμε για να την αγαπήσουμε ή να την αποβάλλουμε. Το 2016, μέσα από τα καρέ του σινεμά.

«Allied», μια γελοία ιστορική λαθροχειρία…

Τα στούντιο κάνουν σχεδιασμένη δουλειά χρόνια τώρα – και φυσικά και σήμερα – και το «Allied» είναι εδώ να το επιβεβαιώσει. Η Ιστορία, οφείλει να τεθεί με το κεφάλι κάτω, ανάστροφα, και όποιος αντέξει. Βολική πολιτική πρακτική, σαφώς.

Η «Μήδεια» revisited

Ο Νίκος Γραμματικός, εκμοντερνίζει την «Μήδεια» δίχως να παραποιεί. Την επαναφέρει ως κάτι το αυθεντικό, πρωτότυπο, κατανοητό και άξαφνα αναγκαίο. Δίνει στο αρχαίο τραγικό δράμα επίκαιρη λαϊκότητα, όπως προτάσσει ίσως και το πρωτότυπο κείμενο του Ευριπίδη. Η Μήδεια ξεπερνά τον μύθο και την διδασκαλία και αποτελεί, εκ νέου, πολιτική πράξη.

«Death in Sarajevo»

Ο Βόσνιος δημιουργός επιστρέφει. Κάδρο του ένα ξενοδοχείο. Στο υπόγειο απεργία, στο ισόγειο η αλλοτρίωση και στη ταράτσα το εθνικό ζήτημα. Η πολιτική ιστορία και το πολιτικό παρόν των Βαλκανίων στο προσκήνιο. Η διεθνής γεωπολιτική κάπου εμβόλιμα. Ο Danis Tanovic προσφέρει μια καίρια ανάλυση. Mέσω ενός αλληγορικού σχήματος, σχολιάζει και σατιρίζει βαλκανικά την σύγχρονη πραγματικότητα.