Μίκης Θεοδωράκης

Σιγά μη κλάψω για τον Μίκη…

Είναι αλήθεια ότι η αριστερά απέφευγε να τον στολίσει όπως του άξιζε. Όχι μόνο επειδή εκτιμούσε πρωτίστως το καλλιτεχνικό του έργο ή για να μη χάσει ψήφους. Αλλά κυρίως επειδή ο Μίκης στην πραγματικότητα ήταν πάντα γέννημα και ιδιότυπη έκφραση των ταξικών και πολιτικών ορίων της ελληνικής αριστεράς.

«Mario Vitti. Γραφείο με θέα. Φωτογραφίες 1948-1981»

Ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο, ο Τζουζέππε Ουνγκαρέττι, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Μανώλης Αναγνωστάκης, ο Μ. Καραγάτσης, ο Γιώργος Κατσίμπαλης, ο Στρατής Τσίρκας, ο Τάκης Σινόπουλος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Γιάννης Μόραλης και πολλοί άλλοι συνθέτουν τον ασπρόμαυρο κόσμο του Μάριο Βίττι.

Αλέξης Δαμιανός: «Μια δυνατή φωτιά»

Ο Αλέξης Δαμιανός δημιούργησε ένα σύμπαν συμπαγές και ταυτόχρονα άυλο, μια εύθραυστη, μετέωρη ποιητική συνθήκη που εξελίχτηκε σε τραχιά κραυγή αφύπνισης. Πέτυχε αυτό που ελάχιστοι δημιουργοί αξιώνονται, να περάσει μέσα από το φίλτρο της τέχνης, τη ζωή χωρίς να προσβάλλει την ουσία της.