«Αρκαδία» της Εμμανυέλ Μπαγιαμάκ-Ταμ

Ψάχνοντας την αγάπη

| 24/09/2021

Αν ψάχνεις τον παράδεισο πρέπει να βρεις την αγάπη. Κι αν ψάχνεις την αγάπη πάντα θα σου λείπει ένα κομμάτι του παραδείσου. Αξίωμα που επιβεβαιώνει τη δύναμη της ομορφιάς και τη θυσία που απαιτεί από την ανθρώπινη ύπαρξη. Η ομορφιά όμως δεν είναι μία και μοναδική. Δεν χαϊδεύει, δεν θεραπεύει, δεν σώζει μόνο. Μπορεί να γίνει αδυναμία, να προκαλέσει δυσφορία και τραύματα εσωτερικά. Αυτή είναι η πολυεστιακή ματιά της αγάπης και τη συναντάμε σπάνια, εκεί που δεν υπάρχουν τεχνολογικά, περιβαλλοντικά νέφη και ασυγκράτητοι εγωισμοί. Η απόλυτη γύμνια είναι το αόρατο πεδίο στο οποίο ζει και πεθαίνει και ο άνθρωπος πρέπει να υπομένει.  Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να δοκιμάζεται και για να είναι ελεύθερος, το ίδιο και η αγάπη, το μέγα ζητούμενο της ύπαρξης μας. Σε έναν κολασμένο κόσμο όμως πώς να βρεις αυτό πού θες; Δεν το βρίσκεις, το φαντάζεσαι, το φτιάχνεις και το υλοποιείς με κάθε λεπτομέρεια στο μυαλό σου. Εντοπίζεις τα χρώματα και τα αρώματα και τα μεταφέρεις όπως είναι στον αθέατο κόσμο σου. Αυτή η λογοτεχνική ομορφιά, αυτός ο τόπος αγάπης, υπάρχει στις σελίδες του βιβλίου «Αρκαδία» (Εκδόσεις Πόλις) και αξίζει να τον ανακαλύψετε. Η ανάγνωση μπορεί να συνοδευτεί μουσικά ή με τη μουσική-ποίηση του Ζμπίγκνιου Πράισνερ ή με την πολύχρωμη έκφραση του Τζορτζ Μάικλ!

Η «Αρκαδία» αναφέρεται σε μια κλειστή, κοινοβιακή, κοινωνία. Εκεί όλα είναι γυμνά. Τα σώματα, οι διαθέσεις, οι προθέσεις, οι επιθυμίες, ο τρόπος ζωής. Το «Liberty House» -έτσι ονομάζεται το ξεχωριστό μέρος- φιλοξενεί ανθρώπους με «ατέλειες», προβλήματα υγείας, όχι καθηλωτικά και απελευθερωμένη σεξουαλική διάθεση. Ομοφυλόφιλοι, ετεροφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, ανταλλαγές συντρόφων, ελεύθερο σεξ, είναι τα βασικά σημεία του ερωτικού πεδίου. Στο κέντρο αυτού ο Αρκαντύ και η Φαρά. Ο πρώτος είναι καθοδηγητής της κοινότητας. Σκοπός του να κατευθύνει, άλλοτε διακριτικά άλλοτε ανοιχτά και με πάθος, τις σαρκικές αναζητήσεις και τη διανοητική συμπεριφορά των μελών της κοινότητας. Η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι γερασμένη, με λευκό χρώμα δέρματος. Η Φαρά μπαίνει στη εφηβεία και το ανήσυχο πνεύμα της ακολουθεί το ανήσυχο σώμα της! Κι αν το πνεύμα την οδηγεί αμέσως σωστά, το σώμα την μπερδεύει, την ταλαιπωρεί και την καθηλώνει. Αρχικά το γυναικείο φύλο δείχνει να υπερισχύει, όμως όσο προχωρά στην εφηβεία αυτό γίνεται αρρενωπό. Ο έμφυλος προσδιορισμός χάνεται και μαζί η ηρεμία και η γαλήνη του «Liberty House». Όσο η Φαρά μεγαλώνει και γνωρίζει τον έξω κόσμο, μια και αυτός είναι αποκλεισμένος στην κοινότητα της, τόσο η γειτονιά της χάνει τα χαρακτηριστικά της. Η αναπάντεχη «εισβολή» ενός φτωχού μετανάστη ανατρέπει αλλά και ενώνει τα πάντα.

Το μυθιστόρημα της Μπαγιαμάκ-Ταμ είναι πανέμορφο. Διαθέτει σφρίγος, νεανικό χιούμορ, φρεσκάδα, τόλμη και την πιο καθαρή ματιά γύρω από το θέμα της σεξουαλικότητας, ταυτότητας φύλου, συντροφικότητας. Η συγγραφέας κρίνει αντικειμενικά τους ανθρώπους και δεν αφήνει τις «ιδιαιτερότητες» τους να γίνουν δικαιολογία, μέσο διαφυγής. Η Μπαγιαμάκ-Ταμ έχει μελετήσει πολύ καλά τις ανθρώπινες συμπεριφορές και η όραση της δεν θολώνει από τις αδιαμφισβήτητες διακρίσεις και επιθέσεις που δέχονται τα «διαφορετικά» άτομα. Η μετάφραση ανήκει στη Χαρά Σκιαδέλλη και διαθέτει τη ζωντάνια και την «τρέλα» του πρωτότυπου, το νιώθεις…

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις