Δημήτρης Κουφοντίνας: «13 απαντήσεις. Μια συζήτηση με τον Τάσο Παππά»

«Δεν παραιτούμαστε»...

| 03/08/2016

Το καλοκαίρι του 2002 έμπαινε τέλος στη μάχη της «17Ν» με το αστικό κράτος. Η βόμβα που κρατά ο Σάββας Ξηρός εκρήγνυται στα χέρια του. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά η επόμενη αναμέτρηση. Το βιβλίο «13 απαντήσεις» είναι μέρος αυτής, γιατί ο πόλεμος της ένοπλης οργάνωσης δεν τελείωσε. Συνεχίζεται με άλλα μέσα υπό διαφορετικές συνθήκες. Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γραφούν και ίσως θεωρούνταν και γραφικά, αν δεν υπήρχε ο Δημήτρης Κουφοντίνας.

Ο εν λόγω αποτελεί την απόδειξη της εμπόλεμης κατάστασης και φυσικά την ύπαρξη πολιτικών κρατούμενων στη χώρα μας. Βρίσκεται 14 χρόνια στο υπόγειο κελί νούμερο οκτώ των φυλακών Κορυδαλλού. Οι αρχές αρνούνται να του δώσουν άδεια, αν και τη δικαιούται. Ο λόγος; Η πολιτική δράση που συνεχίζει να αναπτύσσει. Και ποια είναι αυτή; Τα βιβλία, οι συνεντεύξεις, οι μεταφράσεις και κυρίως η άρνηση να αποκηρύξει και να υπογράψει δήλωση μετάνοιας της δράσης του. Με αυτόν τον τρόπο, το αστικό κράτος τον καταδικάζει και την ίδια ώρα τον δικαιώνει. Τα όσα έχει να πει ο άνθρωπος που ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τη δράση της «17Ν» είναι σημαντικά. Είτε ανήκεις στην αντιδραστική άρχουσα τάξη, είτε βρίσκεται στη μεριά εκείνων που ονειρεύονται έναν κόσμο ελευθερίας και δικαιοσύνης.

κουφοντινας4

Η παρουσίαση – κριτική του βιβλίου είναι σημαντική και για άλλον έναν λόγο. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ κρατούν στο σκοτάδι τέτοια βιβλία. ‘Αποψή μου είναι πως αυτό δεν γίνεται τυχαία. Η τακτική των μηχανισμών του κράτους άλλαξε μετά την πρώτη περίοδο της δίκης της «17Ν». Επιδίωξή τους είναι α ρίξουν σκοτάδι και να κρατήσουν στην αφάνεια καθετί που έχει να κάνει με ένοπλο αγώνα, λαϊκή αντιβία, σοσιαλισμό κτλ. Αν δεν προβληθεί κάτι από τα Μέσα δεν υπάρχει. Το προηγούμενο βιβλίο του Κουφοντίνα («Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη») παρουσιάστηκε μόνο για να καταδικαστεί και να καταγγελθεί το δικαίωμα του να γράψει και να υπερασπιστεί τις ιδέες του!

Το βιβλίο, όπως δηλώνει και ο τίτλος του, διαρθρώνεται σε 13 ερωτήσεις – απαντήσεις. Εδώ, πρέπει να τονίσουμε τον ρόλο του δημοσιογράφου. Ο Τάσος Παππάς τιμά τον ρόλο του. Δικαιολογεί την περιέργεια και την ανησυχία του επαγγέλματος και προς τιμήν του φέρνει στο φως τον Κουφοντίνα και μια οργάνωση που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο την περίοδο της μεταπολίτευσης. Οι ερωτήσεις δίνουν άφθονο χώρο στον συντευξιαζόμενο να απαντήσει. Σε αυτές φυσικά ασκείται κριτική στον ίδιο και την οργάνωση, ενώ φαίνεται η πολύ καλή προετοιμασία του δημοσιογράφου. Βέβαια, το μέσο της συνέντευξης είναι σημαντικό, διότι το βιβλίο δύσκολα θα περιορίσει, διακόψει, πιέσει τον συνομιλητή.

κουφοντινας2Ο Κουφοντίνας σε αυτή τη διαλεκτική πρώτα απ’ όλα εμφανίζει την πίστη του στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Αυτό συνοψίζεται με τρεις φράσεις στην τελευταία απάντηση: «Δεν παραπονιόμαστε. Δεν γκρινιάζουμε. Δεν παραιτούμαστε». Με τον λόγο και τα επιχειρήματά του καταλαβαίνεις γιατί ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τη δράση της «17Ν». Δεν αρνείται τα λάθη της, στρατηγικά, τακτικά, παραδέχεται το πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσεις ανάμεσα στο «νόμιμο και το παράνομο», την ανάγκη αναθεώρησης, αναστοχασμού και φυσικά την ανεκτίμητη συμβολή της αυτοκριτικής. Απαντά για την «άδικη δολοφονία του Μπακογιάννη», για τη «συμφιλίωση» Αριστεράς – Δεξιάς, για τους προδότες της οργάνωσης, για τη σχέση ποινικών – πολιτικών κρατούμενων, ενώ αναπτύσσει επιχειρηματολογία για το πώς θα έρθει και πάλι στην επικαιρότητα ο σοσιαλισμός, πώς οι «υποκειμενικές» συνθήκες θα γίνουν «αντικειμενικές», πώς ο λαός θα φτάσει στην τελική σύγκρουση. Δεν χάνει την αισιοδοξία του και ελπίζει ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί και θα δικαιωθεί.

Η έκδοση συνοδεύεται από εύστοχο, περιεκτικό πρόλογο του Γιώργου Σταματόπουλου. Η διάθεση του βιβλίου γίνεται από τις εκδόσεις «Κουκκίδα».

Info: «13 απαντήσεις. Μια συζήτηση με τον Τάσο Παππά», Εκδ. Μονοπάτι

κουφοντινας1