Ο Μαυροκορδάτος στο υπουργείο Παιδείας

Αλλά ο Ρήγας εξακολουθεί να μας περιμένει στον δρόμο

| 21/06/2020

Η εξορία της τέχνης από το Λύκειο είναι η αναμενόμενη συνέπεια της εξορίας της τέχνης από την ελληνική κοινωνία.

Ο εγχώριος καπιταλισμός επέβαλε τον αρχοντοχωριατισμό του ως κυρίαρχο αισθητικό μοντέλο το οποίο αντανακλούσε την κουλτούρα των νεόπλουτων που βαπτίσθηκαν κοινωνικοπολιτικά και ιδεολογικά στον δωσιλογισμό και ασημώθηκαν με το σχέδιο Μάρσαλ, την καταπάτηση δημόσιας γης και την αντιπαροχή, τον σφιχταγκαλισμό της απληστίας τους με τον εγγλέζικο και αμερικανικό ιμπεριαλισμό, πασπαλισμένο με την χρυσοφόρα αρμύρα των «Λίμπερτυ».

Οι αστοί του μετεπαναστατικού χωριού με τις ρεντιγκότες, τα τσαρούχια και τις λίρες των δανείων στις βαθιές τσέπες τους, που αποπληρώνει ακόμη με αίμα ο ελληνικός λαός, βύζαξαν από τις θηλές του βυζαντινισμού και του φαναριώτικου οθωμανισμού και θριάμβευσαν επί των λίγων ηρωικών, φωτισμένων φωνών για την κοινωνικο-πολιτική και πολιτιστική χειραφέτηση του λαού από την οικονομική και πνευματική σκλαβιά, επιβάλλοντας την ηγεμονία τους με άγρια φυσική και πνευματική καταστολή.

Αργότερα θα αναζητούσαν καταφύγιο πολιτισμικής νομιμοποίησης στην Μερκούρη και την Κάλλας, μετά βίας θα ανέχονταν τον Χατζηδάκι και τον Πικιώνη και θα εξόριζαν τον Ρίτσο, τον Λουντέμη και τον Λειβαδίτη.

Με τον εμβληματικό αντικομμουνιστή σφαγέα του ελληνικού λαού, τον οποίο η συστημική ιστοριογραφία έχει επιβάλλει ως «Γέρο της Δημοκρατίας», να τρέμει την γενική μόρφωση για τα παιδιά της εργατικής τάξης, διότι θα τα κάνει κομμουνιστές.

Οι ιδεολογικοί επίγονοί τους καταδίκασαν έναν ολόκληρο λαό στην αμορφωσιά και στην απαγόρευση της πρόσβασης στα αγαθά της τέχνης – είναι χαρακτηριστικό ότι η όπερα, από μαζικό λαϊκό θέαμα που ήταν, μετατράπηκε σε απόλαυση της ελίτ, ενώ η καλλιτεχνική ενασχόληση, από στοιχειώδης προϋπόθεση ανάπτυξης του ανθρώπου, εξαρτάται από το μέγεθος του πορτοφολιού – και μετά του κουνούν το δάχτυλο για την άγνοιά του.

Η Κεραμέως και η πολιτική που εφαρμόζει είναι πνευματικά τέκνα του Μαυροκορδάτου και του Παλαιών Πατρών Γερμανού, του Γεωργίου Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Αλλά αν το φάντασμα του Μαυροκορδάτου στοιχειώνει το υπουργείο Παιδείας, το κάλεσμα του Ρήγα εξακολουθεί να βρίσκεται στον δρόμο.

Περιμένοντας υπομονετικά να το ακούσουμε.