Στήλη: Auditorium

Σύγχρονοι και δημιουργικοί Ήχοι

| 23/05/2021

Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz & Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται και πάλι στο προσκήνιο του φιλόξενου «Περιοδικού». Κυρίως νέες μουσικές θα παρουσιάζει αλλά δεν θα παραλείπει να μεταφέρει δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι η συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών προϊόντων.

 

Αρχής γενομένης με την Αυστραλή μουσικό Alexandra Spence και το νέο στην ετικέτα της Room40 έργο της με τίτλο, «A Necessary  Softness : κυκλικοί ήχοι και field recordings γραμμένοι σε διάφορα στούντιο στο Βανκούβερ, στο Χονγκ Κονγκ και στο Σίδνεϊ, μεταξύ 2014-2020, υπογραμμίζουν την αίσθηση της περιπλάνησης. Υλικά σώματα -σώματα που κάνουν αντηχήσεις μέσω digital επεξεργασίας καθώς μεταλλάσσονται σε άμπιεντ ηχοπεδία. Απαλά θαλάσσια κύματα, θρόισμα φύλλων, ψιχάλες βροχής σε ένα  homage στην ύλη και τους γεωγραφικούς τόπους και τους ιστορικούς ιθαγενείς τους όπως οι Αβορίγινες και οι Ινδιάνοι.

https://alexandraspence.bandcamp.com/album/a-necessary-softness

 

Το έργο, «A Symphony Strikes the Moment You Arrive», ηχογραφήθηκε ζωντανά απ’ τον Αμερικάνο κιθαρίστα και συνθέτη Alan Licht. Με θητεία στο πειραματικό ροκ των 90’s και τις επιρροές του κλασικού μίνιμαλ (Steve Reich), ο μουσικός συνδυάζει εξαιρετικά τον θόρυβο με τις λούπες και την καθαρή ποπ. Στο πρώτο κομμάτι του άλμπουμ ο Licht, με αναφορές στο περίφημο “Metal Music Machine”, του Lou Reed, παίζει με δυναμικά drones των βραχέων συχνοτήτων του ραδιοφώνου όπου μέσα στον ορυμαγδό ξεπετάγονται θρυμματισμένες  φωνές και μελωδίες – ενώ στο δεύτερο επεκτείνει τις δυνατότητες της ηλεκτρικής κιθάρας που ακούγεται περισσότερο σαν εκκλησιαστικό όργανο καθώς μεγεθύνει τους σύμφυτους απόηχους (overtones).

https://alanlicht.bandcamp.com/album/a-symphony-strikes-the-moment-you-arrive

 

O Αμερικάνος Richard Chartier είναι sound/installation καλλιτέχνης και σχεδιαστής γραφίστας. Για δεκαετίες ζωγράφος που τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την επεξεργασία ήχων. Στο «Ιnterreferences» δουλεύει με τους μικρό-ήχους στην ηλεκτρονική μουσική. Ένας, θα λέγαμε, ακραίος μινιμαλισμός χαμηλών εντάσεων και ενίοτε υδαρής. Ούτως το τελευταίο άλμπουμ του παραγωγού μοιάζει να λειτουργεί καθαρά αφηρημένα μέσα από κυματοειδείς φόρμες χωρίς αρχή και τέλος -τεμάχια εγκλωβισμένου χρόνου που διαδέχονται το ένα το άλλο. Ο Chartier εστιάζει στην αισθητήρια φύση του ήχου και όχι σε μια αιτιολογημένη αφήγηση.

https://room40.bandcamp.com/album/interreferences

 

Η δεύτερη δουλειά για την ετικέτα της Constructive  του Γιαπωνέζου  φιλμικού συνθέτη Takuma Watanabe φέρει τίτλο, “Last Afternoon”. Το πρώτο του, καθαρά, προσωπικό άλμπουμ εκτελείται από πενταμελές κουαρτέτο εγχόρδων ιδρυμένο από τον ίδιο. Σπουδαίες είναι και οι  συνεργασίες με την γνωστή Αμερικάνα βοκαλίστρια Joan La Barbara (John Cage, Morton Feldman, Robert Ashley) και τον συνθέτη- σόφτγουερ προγραμματιστή Akira Rabelais(Bjork,David Sylvian). Ονειρικά τοπία εναλλάσσονται στο περιβάλλον του έργου, απαλοί θόρυβοι διασπούν τις ηλεκτρονικές αρμονίες που γεμίζουν με διακριτικά εφέ σε ένα μουσικό όλον του οποίο το mastering επιμελήθηκε ο πολύς Jim O’Rourke. Να σημειώσουμε ότι προτού συνθέσει ο Watanabe διαβάζει βιβλία των Μπόρχες, Κάφκα, Αρτό κ.α.

https://constructive.kudosrecords.co.uk/release/cn1/takuma-watanabe-last-afternoon

 

Το Ιταλικό κουαρτέτο των Extrema Ratio, με φωνές, εφέ, σαξόφωνο, ηλεκτρονικά και ντραμς, ακολουθεί όπως εννοεί το όνομα, «ακραίους» τρόπους έκφρασης. Στον πρόσφατο δίσκο τους, A Dangerous Method, παίζουν όλα τα όργανα και το τραγούδισμα στο τέρμα -σε ένα κοκτέιλ αυτοσχεδιασμών, σφυροκοπημάτων στα κρουστά και ανελέητου σαξόφωνου! Αν σε αυτά προσθέσουμε τα ελεκτρόνικς στο ηχητικό υπόστρωμα τότε ο «θόρυβος» είναι ο πρωταγωνιστής. Και όμως, μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό ακούγονται κείμενα των Αντόνιο Γκράμσι, Μάο – Τσε – Τουνγκ και Γουίλιαμ Μπάροουζ ενώ οι εξωτερική αισθητική του άλμπουμ θυμίζει Proletkult!

http://adnrecords.com/album/extrema-ratio-a-dangerous-method/

 

Το πέμπτο άλμπουμ των Microtub, ενός τρίο που ηγείται ο Άγγλος Robin Hayward, ονομάζεται «Sonic Drift». Ο μουσικός, μαζί με τους Peder Simonsen και Martin Taxt,  χρησιμοποιούν ολοκληρωμένες μικροτονικές τούμπες βασισμένες στις τεχνικές του πρώτου. Εξαιρετικά περίπλοκος ήχος που αυτή την φορά δοκιμάστηκε σε πολλά κονσέρτα που έδωσε η μπάντα για να ηχογραφηθεί στο σπουδαίο Studio Paradiso  στο Όσλο λίγο πριν το πρώτο lockdown. «Ουδέτερες» αρμονίες και υποαρμονίες μέσα από τα κουρδίσματα των οργάνων υποβάλλουν με το βαθύ, υπόγειο, θα λέγαμε, ύφος τους -με τις μεγάλης διάρκειας αντηχήσεις τους που μοιάζουν με σειρήνες πλοίων. Μάλιστα στο δεύτερο και τελευταίο κομμάτι του δίσκου ο Simonsen συνδιαλέγεται με τους άλλους μέσω του αναλογικού Moog συνθεζάιζερ.

https://www.sofamusic.no/album/sonic-drift

 

Υπό την ονομασία A Tonic For The Troops, το Νορβηγικό κουαρτέτο με leader την μπασίστρια και συνθέτρια  Ellen Brekken και την σύμπραξη πιάνου, σαξόφωνου και ντραμς, σουϊνγκάρει και αυτοσχεδιάζει χωρίς φραγμούς στα χωράφια του μποπ, του ροκ και της ποπ!  Το «Ambush» φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα crossover μουσικό προϊόν με βασικό μέλημα την αισθητική απόλαυση μέσα από την ελευθερία έκφρασης. Και είναι αλήθεια πως το ακουστικό μπάσο της Brekken χρωστά τα μέγιστα στους μεγάλους του είδους -Ray Brown, Charlie Mingus,Scott LaFaro –το ίδιοι και οι υπόλοιποι συμπαίκτες της.

https://odinrecords.bandcamp.com/album/ambush

 

Ο ευρύτατα γνωστός Μαλινέζος κιθαρίστας και τραγουδιστής Samba Touré κυκλοφορεί τέταρτο του άλμπουμ για την δισκογραφική Glitterbeat αφιερωμένο στην ιδιαίτερη πατρίδα του ,Binga. Στην Υποσαχάρια ζώνη με αρχαίο πολιτισμό όταν ο λαός των Songhoy ανήκε στην μεγαλύτερη αυτοκρατορία της Αφρικής σε ολόκληρο το Δυτικό Σαχέλ. Με λιτή ενορχήστρωση- μπάσο, ngoni (νυκτό), calabash και άλλα κρουστά  δημιουργεί χαλαρές ατμόσφαιρες με προφητικές αφηγήσεις και ελπίδες για καλύτερες ημέρες. Ο ρυθμός είναι η βάση, το κυκλικό ριφ της κιθάρας και ο δίκην χτύπος της καρδιάς του calabash. Πάνω σε αυτά στηρίζεται η εκάστοτε μελωδική γραμμή της φωνής αναστημένης από την πλούσια μουσική παράδοση της περιοχής.

https://samba-toure.bandcamp.com/album/binga

 

Η Νοτιοκορεάτισσα Okkyung Lee –τσελίστρια, συνθέτης και αυτοσχεδιάστρια – έχει εμφανιστεί ως συμπαίκτρια σε πάνω από 30 άλμπουμ. Στο τελευταίο της, ένατο, σόλο έργο, το  «나를 (NA-REUL) [Black Cross Solo Sessions 3]», συνεχίζει την διερεύνηση ήχων επηρεασμένων από τον θόρυβο, την τζαζ και την δυτική κλασική. Σε αυτά προσθέτει μελωδικές γραμμές  από την παραδοσιακή και την ποπ μουσική της πατρίδας της. Ηχογραφημένο το περασμένο φθινόπωρο εν μέσω νεοϋορκέζικου lockdown με την κλειστοφοβική αίσθηση πανταχού παρούσα, το άλμπουμ της Lee δημιουργεί το άτυπο σάουντρακ της ζωής που πενθεί με τις ακατέργαστες  εν είδη κρουστών δοξαριές  και με ελάχιστη χρήση φίλτρων στην παραγωγή που η ίδια πραγματοποίησε.

https://www.okkyunglee.info/about

 

Ο Νορβηγός βιολιστής και συνθέτης  Ola Kvernberg κυκλοφορεί το δεύτερο μέρος του «Steamdome ΙΙ: The Hypogean». Με πολλούς συνεργάτες στα συνθεζάιζερς, στα ντραμ- μασίν,  στις άρπες, στο εκκλησιαστικό όργανο –το προετοιμασμένο πιάνο, το χάμοντ και τα φωνητικά,  στήνει παράξενες και σκοτεινές ατμόσφαιρες που έλκουν την καταγωγή τους απ’ το kosmic rock, τους Pink Floyd, εποχής Meddle, τον ντανσάδικο Fela Kuti και, εν μέρει, στους ώριμους Kraftwerk. Αν σε αυτά προσθέσουμε την προέλευση των μουσικών συνεργατών του -η αιχμή της σύγχρονης  σκανδιναβικής τζαζ  – και τους συνεχείς αυτοσχεδιασμούς τους, τότε έχουμε μια πλήρη εικόνα των μεγάλων δυνατοτήτων της νορβηγικής παρέας.

https://grappa.no/en/albums/grappa/steamdome-the-hypogean/

 

Το  Ελβετό- Φιλανδικό  ντουέτο των Ural Umbo (Reto Mäder /Marko Neuman), δεν μπορεί να κρύψει την αγάπη του για τις σύγχρονες αισθητικές του Doom,του πειραματικού Black Metal. Στον τέταρτο τους δίσκο, «Roomer», δανείζονται το σκηνικό από κλασικά φιλμ τρόμου ενώ παίζουν μεγάλη γκάμα οργάνων: πιάνο, αρμόνιο, μπάσο, εκκλησιαστικό όργανο, έγχορδα, ηλεκτρονικά, κρουστά και ντραμς. Ακούγονται, επίσης, τελετουργικά και ενίοτε scream  φωνητικά –που θυμίζουν Lydia Lunch με υπνηλία. Αργά εξελισσόμενες σκοτεινές μελωδίες, επικά drones, πολλαπλά feedback -doom mantras και γενικώς κυρίαρχη η ψυχεδελική ατμόσφαιρα.

https://consouling.be/release/roomer

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιολογία στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Παράλληλα, έπαιξε ως μουσικός παραγωγός σε πολλά ραδιόφωνα για πολλά χρόνια και έγραψε ως μουσικός κριτικός σε μια σειρά περιοδικά. Αυτό συνεχίζει μέχρι και σήμερα.