Αλέξανδρος Μινωτάκης

ΜΜΕ: Πόσα «επιδόματα βατραχιών» θα καταπιούμε ακόμη;

Πρέπει να σταθούμε σε δύο ακόμα σημεία, στενά δεμένα μεταξύ τους: την εντεινόμενη απαξίωση των ΜΜΕ απέναντι στη στοιχειωδώς έγκυρη ενημέρωση αλλά και την αλλαγή λειτουργίας των Μέσων μετά από αλλεπάλληλα κύματα περικοπών και απολύσεων.

Γυναίκες στις ταινίες τρόμου: Όχι πια θύματα

Παρά την άνιση μάχη που δίνουν οι γυναίκες στις ταινίες, δεν είναι όλα μαύρα. Οι ταινίες τρόμου είναι ένα είδος όπου οι γυναίκες αναβαθμίζονται συνεχώς. Βεβαίως, τα ουρλιαχτά είναι ακόμα ένα βασικό χαρακτηριστικό μιας τρομακτικής ταινίας. Αλλά οι γυναίκες αναλαμβάνουν κεντρικούς ρόλους — όχι ως θύματα αλλά ως τέρατα και ήρωες.

A better story: Μια γλυκόπικρη ιστορία μόνο με σκίτσα

Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπουμε απόπειρες που ξεπερνούν την πεπατημένη και μας φέρνουν στην ουσία της τέχνης των κόμικ, τη δύναμη του σχεδίου και τον πλούτο της φαντασίας που δεν έχει ανάγκη από ήχο, κινούμενη εικόνα και, μερικές φορές, ούτε καν κείμενο.

Οld Man Logan: Η δυστοπία που ξεπέρασε τα όρια του μαύρου

Δεν είναι μόνο το σκηνικό της απόλυτης καταστροφής που βαραίνει το comic και τον αναγνώστη. Οι άνθρωποι που κατοικούν αυτή την άγονη έρημο έχουν μετατραπεί και αυτοί σε κυνηγούς των πιο αδύνατων από αυτούς, σε ένα ατέρμονο παιχνίδι επικράτησης χωρίς αντίπαλο

Άντζει Σαπκόφσκι: «Το σπαθί του πεπρωμένου»

Την τελευταία εικοσαετία γίνονται σοβαρές προσπάθειες αναγέννησης της λογοτεχνίας του φανταστικού και ξεπεράσματος των πιο μονοδιάστατων πλευρών της, προκειμένου να ανανεωθεί το κοινό της αλλά και να αναθερμανθούν οι σχέσεις με τους πιστούς φίλους της. Οι περιπέτειες του Γκέραλτ έχουν παίξει μεγάλο ρόλο σε αυτή την πορεία, καταφέρνοντας να συνδέσουν τη δράση σε ένα φανταστικό κόσμο με σύγχρονα ζητήματα, όπως ο ρατσισμός και οι διακρίσεις και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

Ο Ωκεανός στο τέλος του δρόμου: Ο Νeil Gaiman μας δείχνει τον δικό του ωκεανό, τον τρόμο και την χαρά του να είσαι παιδί

Είναι ένα βιβλίο που έχει γραφτεί με τα μάτια ενός παιδιού αλλά απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες που θέλουν να θυμηθούν και να αντιμετωπίσουν ξανά τους φόβους τους, να φθάσουν στο τέλος του εφιάλτη. Ακόμα και αν δεν τη θυμούνται μετά, κουβαλάνε αυτή τη διαδρομή μαζί τους για πάντα.

Who watches the watchmen? Ένας κόσμος πιο κοντά στην Αποκάλυψη (και στον δικό μας)

Η πορεία «εξανθρωπισμού» των υπέρ-ηρώων που βλέπουμε στο Watchmen σφράγισε μια «σκοτεινή» εποχή των κόμικ που χαρακτηρίστηκε ως περίοδος ενηλικίωσης και απομάκρυνσης από απλοϊκά σχήματα «καλό-κακό» και από χαρακτήρες που είναι πρότυπα ηθικής και γενναιότητας.

O νεοφιλελευθερισμός προκαλεί μοναξιά…

Επιδημίες ψυχικών ασθενειών συντρίβουν τα μυαλά και τα σώματα εκατομμυρίων. Είναι καιρός να αναρωτηθούμε που οδηγούμαστε και γιατί.

7 λόγοι που δεν θα ψηφίσω Hillary Clinton

«Η Hillary Clinton είναι άνθρωπος των εταιρειών και, ως εκ τούτου, της πολιτικής δεξιάς. Δεν είναι ένας από εμάς και δεν ενδιαφέρεται για μας».