Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις

«Το βασίλειο», του Jo Nesbo

Η οικογένεια είναι πατρίδα, είναι θρησκεία, είναι βασίλειο. Και το βασίλειο το υπερασπίζεσαι με τη ζωή σου! Το σχήμα αυτό ακούγεται και είναι απλό, συντηρητικό,…

«Φράουλες», του Γιόζεφ Ροτ

Ο Γιόζεφ Ροτ, η διάσωση της μνήμης και στο στόμα μια φράουλα! Η σύνοψη της σύνοψης και το σπάραγμα που αυτονομείται και ολοκληρώνεται. Η εξέλιξη…

«Γκιακ», του Δημοσθένη Παπαμάρκου

Το αίμα που χύνεται ζωή γίνεται. Το αίμα που χύνεται θυσία γίνεται. Το αίμα που χύνεται ουρλιαχτό γίνεται. Το αίμα που βάφει σώματα, πρόσωπα, χώματα,…

300

Η δοκιμασία της απόδρασης

Τρυφερό βλέμμα, άγριο ουρλιαχτό Ο ποιητής δεν μπορεί να γράψει αν δεν βρει το ζώο που κρύβεται μέσα του. Ο βρυχηθμός, το κρώξιμο, το σύρσιμο,…

«Σιωπηλή σαν το θάνατο», του Αμπδόν Ουμπίδια

: Ο Ουμπίδια σε καθηλώνει αμέσως. Η φράση-άνοιγμα ακαταμάχητη: «Η νύχτα ράγισε σαν αστραπή. Στη γειτονιά κάποιος πέθαινε». Η αναταραχή μόλις ξεκινά. Ο άνθρωπος ετοιμάζεται να συναντήσει τη μοίρα του. Σε αυτή την ατόφια ποιητική φράση εντοπίζεται ο πυρήνας του έργου. Η νύχτα που ραγίζει, η διάρρηξη που δεν διορθώνεται και η εκδήλωση του αναπότρεπτου, του βίαια αναπότρεπτου.