Γρηγόρης Τραγγανίδας

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

Αφάντου Ρόδου: Ακόμη ένα «deal» κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος

Μπορεί το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο να έχει, ομόφωνα, ανακηρύξει την Αφάντου αρχαιολογική περιοχή, αλλά πάντα υπάρχει τρόπος για «ανάπτυξη» και «επενδύσεις»

Ο πρωθυπουργός στη χώρα των Λωτοφάγων

«(…) πώς είναι δυνατόν ο επιχειρηματίας που θέλει να χτίσει ένα mall, να έχει τα ίδια συμφέροντα με όσους έχουν μαγαζιά; » αναρωτήθηκε ο πρωθυπουργός «ξεχνώντας» ότι είχε συναινέσει στην ανέγερση mall δίπλα στην Ακαδημία Πλάτωνος

Η δική μου Ελλάδα, είναι η κυρά Καλλοτίνα

Το περασμένο Σάββατο, δύο γυναίκες από την Κω αγκάλιασαν μια έγκυο προσφυγοπούλα από το Καμερούν και τη βοήθησαν να φέρει στη ζωή το παιδί της

9 ΜΑΗ! Ημέρα Αντιφασιστικής Νίκης για τους λαούς… μέρα «ένωσης» του χάλυβα για την ΕΕ

«…Στις 9 Μαϊου 1945 ώρα 0.43′, η υπογραφή της πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας είχε τελειώσει…» έγραφε ο Ζούκοφ στα απομνημονεύματά του, ρίχνοντας την αυλαία του πολέμου. Οι δυνατοί της Ευρώπης, πέντε χρόνια αργότερα, την ημερομηνία αυτή, υπογράφουν τη «συνθήκη του χάλυβα». Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ιδρυθεί…

Αντιφασιστική Νίκη: Για πάντα 23 ετών…

Οι απόγονοι ενός αγνοούμενου μαχητή του Κόκκινου Στρατού μαθαίνουν το τραγικό του τέλος, το οποίο ήταν και η «μοίρα» εκατομμυρίων Σοβιετικών αγνοουμένων.

Πέντε χρόνια από τη σφαγή της Οδησσού: Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε

Οι φασίστες πυρπόλησαν το κτίριο και σκότωναν όποιος προσπαθούσε να γλιτώσει πηδώντας από τα παράθυρα. Ο επίσημος απολογισμός ήταν 48 νεκροί – ανάμεσά τους επτά γυναίκες και ένα παιδί – και 247 τραυματίες.

Σικάγο, Σάββατο 1η Μάη 1886 – Ηταν μια θαυμάσια μέρα: Τα εργοστάσια άδεια και οι αποθήκες κλειστές

«Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα (…) Ολα ήταν ήσυχα: τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οικοδομές παρατημένες…»