Γρηγόρης Τραγγανίδας

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

ΛΑΡΚΟ: Όταν το «σκληρός νόμος, αλλά νόμος» χτυπά μόνο τους εργάτες – Το δικαστήριο άνοιξε τον δρόμο για μαζικές απολύσεις και τα σωματεία ανασυντάσσονται

Κάθε νίκη των αφεντικών απέναντι σε κάθε εργατικό αγώνα, είναι ήττα όλων μας. Όπως και κάθε νίκη των εργατών σε κάθε κλάδο, είναι και δική μας νίκη, παντού.

Η αριθμητική της αβύσσου – Πανελλαδικός ξεσηκωμός ενάντια στην ταξική Δικαιοσύνη

Την ώρα που αποφυλακίζεται ο καταδικασμένος για βιασμούς παιδιών Λιγνάδης και ο δολοφόνος του Ζακ, το κράτος των αφεντικών οδηγεί στην εξόντωση τον αναρχικό Γιάννη Μιχαηλίδη διότι αρνείται να «μετανοήσει».

«Περφορατέρ» του Αποστόλη Καπαρουδάκη – Μια καλοστημένη, αποκαλυπτική, νουάρ φάρσα

Μην κάνετε το λάθος να πιστέψετε, ότι το «Περφορατέρ» είναι μόνο ένα ευφυές αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι ένας απολογισμός και μια αποτίμηση του τι κόσμου φτιάξαμε, αλλά και μια λανθάνουσα δήλωση ελπίδας, ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Μουσεία – «μαγαζιά», αρχαιότητες – εμπόρευμα: Το «φάντασμα» των ΝΠΔΔ και η «φαντασίωση» της «αγοράς»

Σε «εμμονή» παραπέμπει η μετατροπή των δημόσιων μουσείων σε ΝΠΔΔ, για τις κυβερνήσεις. Τι θα σημάνει αυτό για την πολιτιστική κληρονομιά; Γιατί και πώς απειλείται ο αποκλειστικός χαρακτήρας της, ως λαϊκή περιουσία;

Νεο-μακαρθισμός και καλλιτεχνική αντίσταση: Ο πόλεμος ως ευκαιρία επιβολής συστημικής «ευγονικής» στο πεδίο της κουλτούρας

Το αντιρωσικό πολιτισμικό πογκρόμ έχει μόνο ως πρόσχημα τον πόλεμο. Στην ουσία, πρόκειται για ένα είδος συστημικής «γενικής δοκιμής» των κινηματικών ορίων, στην κατασταλτική επέλαση στη συνείδηση, με όχημα την πολιτιστική δημιουργία.

Ντονμπάς: Μισθοφόροι από τα Βαλκάνια στο πλευρό του Κιέβου – Το «Ιερό Γκράαλ» του ευρωπαϊκού νεοναζισμού

Οι δημόσιες, επίσημες αναφορές από Ρωσία και Σερβία για μισθοφόρους από τα Δυτικά Βαλκάνια που σπεύδουν στο Ντονμπάς να επανδρώσουν τα φασιστοτάγματα, επαναφέρει στην επιαιρότητα την διαρκή νεοναζιστική, ζοφερή «Άνοιξη» που έφερε το Μαϊντάν στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά – εθνικιστική – φασιστική πολιτική σκηνή.