Ελένη Μαυρούλη

Ανάμεσα στις δύο μεγάλες αγάπες, την ψυχολογία και τη δημοσιογραφία, την μία την σπούδασε και την άλλη την έκανε επάγγελμα. Καμβάς το διεθνές ρεπορτάζ. Eκεί που δυστυχώς οι ζωές γίνονται ακόμη αριθμοί. Αγαπημένη ερώτηση: γιατί. Αγαπημένο μέσο: οι λέξεις, γραπτές ή ραδιοφωνικές. Μετά κόπων και βασάνων, κατάφερε να ολοκληρώσει διδακτορική διατριβή, όπου αποπειράθηκε να συνδυάσει πολιτική φιλοσοφία και σύγχρονες εξελίξεις.

«Πίσω από τις θημωνιές»: μια διεισδυτική «βουτιά» στην «διπλανή» μας πραγματικότητα

Μια αντίφαση που αναδύεται από την μοναδική αλήθεια που διατρέχει την ανθρώπινη ιστορία στους αιώνες: ότι η ανάγκη και η απάντηση που επιλέγει(;) να δώσει ο καθένας σε αυτήν, στα μέτρα των δυνατοτήτων – ορίων της πραγματικότητάς του, είναι εκείνη που, σε τελική ανάλυση, θέτει τα όρια της ιστορίας, του καθενός και της ανθρωπότητας ολόκληρης.

112: «Εκκενώστε»…από πού αλλού; Από τη ζωή μας;

Αν αυτός είναι ο κυρίαρχος σχεδιασμός, ένας ολάκερος πλανήτης σαν κακόγουστο Mad Max  για να βγαίνουν φράγκα για τους λίγους και επενδύσεις που πληρώνονται με το αίμα το δικό μας, των ζώων και του πρασίνου, δεν είναι δικός μας σχεδιασμός.

Οι …Τραμπ είναι το σύμπτωμα

Σε ένα σύστημα που σε μια κοινωνία που θεμελιώνεται στην ανισότητα, στην ανισοκατανομή εξουσίας, εισοδήματος, πρόσβασης στα απαραίτητα για την επιβίωση, ελέγχου επί της παραγωγής και των προϊόντων αυτής, προσέγγισης της γνώσης, δεν είναι ο ή οι Τραμπ το πρόβλημα. Είναι το ίδιο το σύστημα

Μάτι-Κόκκινο Λιμανάκι Δύο χρόνια μετά: Καμία σιωπή πια…

Το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο στην καμμένη γη στο Μάτι και στο Κόκκινο Λιμανάκι κατάφερε να δώσει οριστικό τέλος στη σιωπή που έφερε η καταστροφή. Γιατί πόσες καταστροφές ν’ αντέξει ένας τόπος και οι άνθρωποί του;

Η κλιματική αλλαγή έχει … brand name και μας αφορά όλους

«Δεν φταίει λοιπόν απλώς η μία ή η άλλη δραστηριότητα. Φταίει ένα ολόκληρο σύστημα παραγωγής, που κινείται με βάση τον υπέρτατο νόμο της μεγιστοποίησης του κέρδους. Ένα τέτοιο σύστημα είναι από τη φύση του μη αειφόρο..»

Νάκμπα: η «Καταστροφή» που δεν τελείωσε ποτέ

Ο παλαιστινιακός λαός μόνος, και θα τολμούσε κανείς να πει «παραγκωνισμένος» πλέον από το προσκήνιο της διεθνούς πολιτικής σκηνής, συνεχίζει να δολοφονείται με όπλα, με πείνα, με εξαθλίωση, με αποκλεισμό, με βόμβες, και απειλείται να «δολοφονηθεί» και από την λήθη και την περιθωριοποίηση της αλήθειας

Ο εξευτελισμός τους είναι… τέλειος

Ο ευτελισμός της έννοιας της δημοσιογραφίας ή του ρεπορτάζ, στην περίπτωση των Εξαρχείων, έφτασε στο υψηλότερο, μέχρι στιγμής, επίπεδο.