Γιώργος Μιχαηλίδης

Σκαλίζοντας τα χρόνια της ανθοφορίας. [μια διασταύρωση επιθυμιών, κανόνων και αναπολήσεων]

Τέτοιες μέρες, τέλη Σεπτέμβρη του 2000, κυκλοφορούσε στις κινηματογραφικές αίθουσες μία από τις κορυφαίες ερωτικές ταινίες όλων των εποχών. Τη γνωρίσαμε ως “Ερωτική Επιθυμία”, παραλλάσσοντας στα καθ’ημάς την “Εποχή της Ανθοφορίας”, τίτλο που μετά από πολλά διλήμματα κατέληξε ο σκηνοθέτης της, Wong Kar Wai.

Η επιστροφή του Τζορτζ Όργουελ και ο πόλεμος του Μεγάλου Αδελφού στην Παλαιστίνη, την Ουκρανία και την αλήθεια

Ο Μεγάλος Αδελφός είναι πάντα εδώ. Να ονομάζει τον πόλεμο ειρήνη, την κυριαρχία του δυνατού δημοκρατία, την χειραγώγηση ενημέρωση. Ο Μεγάλος Αδελφός σε παρακολουθεί. Ή, μάλλον, τον παρακολουθείς διαρκώς εσύ, να ορίζει ποιοι υπάρχουν και ποιοι όχι, ποιοι είναι εγκληματίες και ποιοι αποδίδουν δικαιοσύνη.

Θέλω να ξέρεις ότι είμαι ο Tyrion Lanister! Οι φίλοι μας στο facebook και τα κουίζ

Όλο και περισσότερο τελευταία, ένας φίλος μας στο facebook εμφανίζεται ως συγκεκριμένος ήρωας του Game of Thrones ή ως ήρωας του Χάρι Πότερ, μας παρουσιάζεται να ζει σε άλλη εποχή ή να βγαίνει μέσα από έναν πίνακα, να γίνεται ζουμερό χοτ-ντογκ ή να ξέρει απ’ έξω κι ανακωτά το μετρό της Νέας Υόρκης. Τι μανία είναι αυτή με τα κουίζ, τέλος πάντων;

Δουλεύοντας μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσής μας: Η ιστορία ενός φρουρού

Η ιστορία που ακολουθεί πρωτοδημοσιεύτηκε στο αυστραλιανό site “The Global Mail” και αποτελεί την παρουσίαση με σκίτσα μιας μαρτυρίας ανθρώπου που εργάστηκε σε αυστραλιανό κέντρο κράτησης μεταναστών.

Ο Οίκος του Τρόμου στο Μουσείο της Επανάστασης;

Τα δύο μεγαλύτερα αντάρτικα κινήματα της Ευρώπης, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και οι Παρτιζάνοι δέχονται τη συντονισμένη λάσπη των αναθεωρητών της ιστορίας. Έχει κανείς αντίρρηση ότι πρόκειται για μια μάχη που δίνεται κατεξοχήν για το παρόν;

Η επιβίωση της «μνήμης». Μικρές εκλογικές παρατηρήσεις… για την ιστορία

Πόσο μεγάλο ρόλο μπορεί να παίζει η επιβίωση της «μνήμης» κι η τοποθέτηση κάποιου σε ένα «στρατόπεδο» με ιστορικούς, συναισθηματικούς, ψυχολογικούς όρους; Στις τελευταίες εκλογές φαίνεται ότι η «κληρονομιά» του παρελθόντος και οι παλιές ταυτότητες επιβιώνουν κι αναβιώνουν στο πλαίσιο της κρίσης