Πολιτισμός

Από τον δανεισμό, στον εκπατρισμό αρχαιοτήτων, μια αγορά δρόμος

Ο δανεισμός και η εξαγωγή αρχαιοτήτων είναι διαχρονική, στρατηγική επιλογή του ελληνικού κράτους και κομβικό στοιχείο της κυρίαρχης αντίληψης για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς

Ο κινηματογράφος επιβιώνει αλλά ζωντανός δεν είναι

Το σινεμά οφείλει να είναι μια ελεύθερη επιλογή ελευθέρων ανθρώπων. Οφείλει να βιώνεται σαν μια δυνατότητα που επικουρεί, αναπτύσσει, προοδεύει την ανθρώπινη συνείδηση, γαληνεύει τα συναισθήματα ταυτόχρονα με την ελεύθερη ζωή και τις κοινωνικές σχέσεις. Δεν θέλουμε, και δεν έχουμε ανάγκη από μάζα εικόνας, αλλά από εικόνες που θα μπορέσουμε να τις τοποθετήσουμε στην καθημερινότητα που ρέει ομαλά.

«Το αρχαιοελληνικό ιδεώδες» του Netflix

Το «Blood of Zeus», το «Αίμα του Δία» δηλαδή, είναι μια σειρά που έρχεται την κατάλληλη μεταμοντέρνα εκφασισμένη εποχή: Αίμα ενός «θεού» που ταιριάζει εύκολα στις δυτικές κοινωνίες όπου το «αίμα», η «τιμή» και η υποταγή στην ανώτατη αρχή πρέπει να θεωρείτε δεδομένη και αν όχι, τότε επιβεβλημένη, ενώ το συναίσθημα οφείλει να εξοβελιστεί ως «αδυναμία».

Κυνισμός: Το τελευταίο καταφύγιο των «αρίστων»

Υπουργική απάντηση ενδεικτική του ύφους και του ήθους άσκησης πολιτικής της κυβέρνησης: Απροκάλυπτη ειρωνεία, κυνικός σαρκασμός, αμοραλιστική προσπάθεια ενοχοποίησης των αντιδράσεων και, αντί επιχειρημάτων, λογικά άλματα

Η ζαρντινιέρα και η αναπάντεχη αναβίωση του ντανταϊσμού

Η ζαρντινιέρα αποτελεί χρηστικότατο πεδίο άσκησης αισθητικής δραστηριότητας. Μοιάζει σαν να δημιουργήθηκαν γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, ενώ οι θιασώτες τους δεν φαίνεται να το κατανοούν καθόλου. Μοιάζει σαν δώρο προς την αγωνιζόμενη, ως πολιτικό υποκείμενο που αναπτύσσει παιχνιδιάρικα την αισθητική πλευρά του, μάζα. Η ύπαρξη της τεράστιας ζαρντινιέρας σε δημόσιο χώρο δημιουργεί μια συνθήκη και ένα γεγονός βαθιά πολιτικό: να αγκιτάρει ο λαός αέναα τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τις προθέσεις του. Με άλλα λόγια, αυτό που δημιουργήθηκε με στόχο να αποτρέπει, μετατράπηκε σε μέσο απελευθέρωσης της έκφρασης.

The Revolution will not be televised. Αφιερωμένο στους εξεγερμένους των ΗΠΑ του Μάη-Ιούνη 2020

Με τις πολλαπλές αναφορές στην εποχή και την ιστορία, την μαζική κουλτούρα, την διαφήμιση, την κοινωνική συνθήκη της καθημερινότητας και την προφορική πολιτική καταγγελία, ο Gil Scott-Heron έθεσε τους αισθητικούς και νοηματικούς όρους μιας νέας μουσικής αντίληψης, της rap, μέσω της διφορούμενης δύναμης των λέξεων. Αυτή αποτελεί μια ελεύθερη, επικαιροποιημένη, και «εξελληνισμένη» ενίοτε, απόδοση και αφιερώνεται στους εξεγερμένους των ΗΠΑ του Μάη-Ιούνη 2020.