Πολιτισμός

ΕΦΚΑ και κινηματογραφικές αίθουσες…

Μέσα σε όλα έχουμε και την επίθεση στον πολιτισμό που είναι συνεχής και συντονισμένη. Το κράτος, η κυβέρνηση και οι μεγάλοι επιχειρηματίες θεωρούν ότι η τέχνη είναι μπαχτσές τους και μπορούν να της κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να βγαίνουν φράγκα. Έτσι εκποιούν και κλείνουν και κινηματογράφους. Γνωστούς. Αγαπητούς. Το IDEAL, το ΑΣΤΟΡ και ΑΕΛΛΩ.

63ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Τι οφείλουμε (και τι όχι) στο σινεμά

Το φεστιβάλ δεν είναι εμπορικός θεσμός, δεν αποτελεί ακόμη μια αίθουσα, οι ταινίες δεν επαναλαμβάνονται και πολλές δεν θα ξαναιδωθούν. Η ύπαρξη και η συνέχισή του ως θεσμού συντήρησης και ανακάλυψης της καλλιτεχνικής δυναμικής της εικόνας δεν επαφίεται σε κάποιους παράγοντες αλλά σε όλους όσους αγαπούν την κινηματογραφική τέχνη ως έκφραση του παγκόσμιου πολιτισμού.

Βιαστικές σκέψεις για τον Godard

Με την φυγή του Godard μοιάζει να πέθανε (ξανά) ο κινηματογράφος και η εποχή του. Και υπάρχει η αίσθηση πως οι μόνοι που έμειναν να μας «μιλάνε» είναι οι μέτριοι. Θεσμικοί, πρωθυπουργοί, υπουργοί και παράγοντες, οι κάθε φορά παρατρεχάμενοι και διάφοροι ακόλουθοί τους. Μοιάζει να πέθανε λοιπόν ξανά ο κινηματογράφος αλλά ασφαλώς θα ξαναγεννηθεί όπως κάθε τι που έχει πέσει καλή σπορά επάνω του.

Τα πολλά χρώματα της Σύγχρονης Τζαζ

Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz & Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται…

Μουσεία – «μαγαζιά», αρχαιότητες – εμπόρευμα: Το «φάντασμα» των ΝΠΔΔ και η «φαντασίωση» της «αγοράς»

Σε «εμμονή» παραπέμπει η μετατροπή των δημόσιων μουσείων σε ΝΠΔΔ, για τις κυβερνήσεις. Τι θα σημάνει αυτό για την πολιτιστική κληρονομιά; Γιατί και πώς απειλείται ο αποκλειστικός χαρακτήρας της, ως λαϊκή περιουσία;

Με αφορμή (και για) την ταινία Last and First Men

Μοιάζει να μας γοητεύει συχνά η εξιδανίκευση της μεταφυσικής και του ιδεαλισμού με κάθε μέσο, όπως εδώ καλλιτεχνικού. Αλλά μήπως θα έπρεπε να το δούμε λίγο ξανά αυτό ακριβώς; Την εξιδανίκευση αυτή ως ένα βαρύ κοινωνικό-ηθικό αποτύπωμα στον σύγχρονο μας κόσμο και κουλτούρα;

Μικρές ιστορίες δήλωσης υποτέλειας στο κράτος

Μπορεί να μην επαναλήφθηκε το εξόχως χυδαίο «Εγέρθητω!» αλλά είναι πολύ μικρή η απόσταση από μια άλλη εντολή που πήραμε στην εκδήλωση για τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο: «Και τώρα, να σηκωθούμε όλοι όρθιοι, γιατί περνάει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Ο Μπρέχτ και η επαναφορά της λογοκρισίας

Σαν σήμερα 10 Φλεβάρη 1898 γεννιέται ένας από τους πιο καθοριστικούς καλλιτέχνες και θεωρητικούς της τέχνης ο Bertolt Brecht. Ένας επαναστάτης της φόρμας και του…