Kοινωνία + Κινήματα

Μόρια: Είναι και οι Έλληνες φονιάδες των λαών ;

Αλληλεγγύη, κοινός αγώνας και κοινή ζωή. Για “Έλληνες και ξένους”. Για γηγενείς και πρόσφυγες ή μετανάστες. Αυτό είναι μια κόκκινη γραμμή. Που ορίζει και θα ορίζει το επόμενο διάστημα τους εχθρούς και τους φίλους μας.

Ημέρα αγώνα των καλλιτεχνών δημιουργών και όλων των εργαζόμενων στο Θέαμα–Ακρόαμα | 10.09

Κλιμακώνουμε δίνοντας ένα δυναμικό «παρόν» την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου και ώρα 18 : 00 (συγκέντρωση για την Αθήνα στα Προπύλαια στην Πανεπιστημίου). Ημέρα αγώνα των καλλιτεχνών δημιουργών και όλων των εργαζόμενων στο Θέαμα – Ακρόαμα.

Γιατί καίγονται (τώρα τελευταία) τα εργοστάσια ανακύκλωσης;

Η ανακύκλωση τείνει, αν δεν έχει ήδη γίνει, μια από τις πλέον επικερδείς επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τα αλλεπάλληλα «ατυχήματα» δεν μπορούν παρά να προκαλούν πολλά και ποικίλα ερωτηματικά…

Μάτι-Κόκκινο Λιμανάκι Δύο χρόνια μετά: Καμία σιωπή πια…

Το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο στην καμμένη γη στο Μάτι και στο Κόκκινο Λιμανάκι κατάφερε να δώσει οριστικό τέλος στη σιωπή που έφερε η καταστροφή. Γιατί πόσες καταστροφές ν’ αντέξει ένας τόπος και οι άνθρωποί του;

Επιστολή του Σωματείου Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού προς τους φορείς της Τέχνης και του Πολιτισμού

Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα υπάρχει μια καλλιτεχνική κοινότητα που βράζει, η κοινότητα του Χορού. Ο σύγχρονος ελληνικός χορός ανθίζει σταθερά επί δεκαετίες αναδεικνύοντας ένα χορευτικό δυναμικό που συνομιλεί με τις πιο σύγχρονες και προοδευτικές τάσεις στο Διεθνές στερέωμα των παραστατικών τεχνών. Οι συνθήκες όμως μέσα στις οποίες ανθίζει, όχι μόνο δεν αναλογούν στη δυναμική του, αλλά θα έλεγε κανείς τη σαμποτάρουν.

Μια απόφαση από πολύ σκοτεινές εποχές

Πρόκειται για πρωτοφανείς απαγορεύσεις, τουλάχιστον όσον αφορά τα τελευταία πολλά χρόνια, και είναι προφανές ότι εντάσσονται στο κλίμα ποινικοποίησης, ουσιαστικά, του δικαιώματος συμμετοχής σε διαδηλώσεις που «φέρνει στην κανονικότητα» το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε την περασμένη Πέμπτη 9 Ιουλίου.

Γραφεία Τύπου από το Έρεβος

Η ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τον θάνατο του Βασίλη είναι μνημείο πολιτικού αμοραλισμού, κυνισμού και εκχυδαϊσμού όποιου προτάγματος ανθρωπιάς έχει απομείνει

Η ζαρντινιέρα και η αναπάντεχη αναβίωση του ντανταϊσμού

Η ζαρντινιέρα αποτελεί χρηστικότατο πεδίο άσκησης αισθητικής δραστηριότητας. Μοιάζει σαν να δημιουργήθηκαν γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, ενώ οι θιασώτες τους δεν φαίνεται να το κατανοούν καθόλου. Μοιάζει σαν δώρο προς την αγωνιζόμενη, ως πολιτικό υποκείμενο που αναπτύσσει παιχνιδιάρικα την αισθητική πλευρά του, μάζα. Η ύπαρξη της τεράστιας ζαρντινιέρας σε δημόσιο χώρο δημιουργεί μια συνθήκη και ένα γεγονός βαθιά πολιτικό: να αγκιτάρει ο λαός αέναα τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τις προθέσεις του. Με άλλα λόγια, αυτό που δημιουργήθηκε με στόχο να αποτρέπει, μετατράπηκε σε μέσο απελευθέρωσης της έκφρασης.