Λογοτεχνία + Ποίηση

«Ονειρα», του Φραντς Κάφκα

: Ο Κάφκα πέρα από το όριο, όπως τον έχουμε συνηθίσει. Με μια διαφορά όμως. Εδώ, μας αποκαλύπτει με μεγαλύτερη άνεση τον εαυτό του. Ο Κάφκα καταγράφει τα όνειρα του και αντιμετωπίζει το ξάφνιασμα που του προκαλούν. Τα όνειρα, -ή καλύτερα λεπτομέρειες ονείρων- γίνονται κομμάτια ημερολογίου και επιστολές.

«Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου. Γονείς και παιδιά στην εποχή της δύσης του πατέρα»

Η εποχή του Πατέρα-αφέντη τελείωσε προ πολλού, η εποχή του γονιού-παιδιού και του παιδιού-Νάρκισσου καταρρέει με πάταγο, έτσι όπως καταρρέουν οι Νάρκισσοι και τα ναρκισσιστικά…

«Τι όμορφη που είναι η ζωή» της Μαρίας Λαϊνά

Μια γυναίκα, καθώς μεγαλώνει, βρίσκει  ξαφνικά τον εαυτό της να βιώνει συναισθήματα που είχε βιώσει η μητέρα της πριν, αλλά εκείνη τα αγνοούσε όταν ήταν νέα.

«Η Ομορφάσχημη» του Νίκου Καχτίτση

Τα τραύματα μας θυμίζουν ότι το παρελθόν είναι ζωντανό, αλλά λίγο-λίγο ροκανίζουν τη μνήμη! Ύπουλα και αθόρυβα το βίωμα κατακερματίζεται και τα στίγματα του αυτονομούνται.

«Η άγονη γη» του Τ. Σ. Ελιοτ

Η μετάφραση του Βλαβιανού είναι η καλύτερη που έχουμε λάβει για το μνημειώδες έργο του Ελιοτ. Γιατί; Διότι είναι ακριβής, πειθαρχημένη, ισορροπημένη. Ο Βλαβιανός μεταφέρει τη ματιά, την αίσθηση του δημιουργού στη γλώσσα μας, χωρίς κάνει ούτε πιο «ελληνικό» αλλά ούτε και πιο «αγγλικό» το κείμενο του.

«Η νόσος του μικρού θεού», της Ευτυχίας Γιαννάκη

Η Ευτυχία Γιαννάκη και το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα, «Η νόσος του μικρού θεού» (Εκδόσεις Ικαρος). Ξαφνικά, το αράγιστο είδωλο του Τόμας Έλιοτ, «Τα τέσσερα…

«Δίψα» της Αμελί Νοτόμπ, εκδ. Στερέωμα

  Ο Χριστός ως μυθιστορηματικό πρόσωπο δεν αφήνει πολλά περιθώρια χειρισμού. Είτε τον εξυψώνεις είτε τον πολεμάς και τον μειώνεις. Η χριστιανική μυθολογία είναι τόσο…

«Casa Μπιάφρα» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη

Διαβάζεις το νέο μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, το «Casa Μπιάφρα» (Εκδόσεις Πατάκη) και βλέπεις μπροστά σου την «Πόλη του Θεού»! Ναι, την ταινία του Φερνάντο…