Λογοτεχνία + Ποίηση

«Η επιστροφή» του Ερμαν Εσσε: Ο αυτοτραυματισμός της ψυχής

Το ερώτημα που μας θέτει ο Εσσε είναι απλό: Ο χρόνος και όσα κουβαλά αλλάζουν αυτούς που μένουν ή αυτόν που επιστρέφει; Διαβάζοντας τη νουβέλα καταλαβαίνεις ότι η αλλαγή αφορά και τους δύο, χωρίς όμως να εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο.

«Τα μηχανάκια» του Μένη Κουμανταρέα: Μεγάλο βήμα για την ελληνική λογοτεχνία

Ο Κουμανταρέας στην ουσία αμφισβητεί μέσα από τους ήρωες του την αρρώστια της μη αμφισβήτησης. Και η μεγαλύτερη αμφισβήτηση είναι αυτή της εξουσίας. Είτε της οικογένειας είτε της μητέρας, είτε της κλειστής ομάδας, είτε της στρατιωτικής ομάδας.

«Ο χάρτινος χρόνος τελείωσε» του Γιάννη Καρπούζη: μια γενιά που αμύνεται με πρόσημο επίθεσης

Ακόμη μια, ποιητική αυτή την φορά, έκφραση της γενιάς μας, της γενιάς που την έχουν πάρει φαλάγγι οικονομικά και ταυτόχρονα αξιακά, ιδεολογικά και αισθητικά είναι γενιά που ωστόσο αμύνεται με πρόσημο επίθεσης.

«Οδηγίες για οικιακές βοηθούς» της Λουσία Μπερλίν

Στην Μπερλίν είναι η τόλμη και το ρίσκο που παίρνει για να παρέμβει στη ροή του χρόνου. Αυτή είναι η αίσθηση και το αποτύπωμα αυτής μένει μετά την ανάγνωση κάθε ιστορίας της. Εκεί που όλα κυλούν «ομαλά» και με προκαθορισμένη πορεία-κατάληξη, έρχεται το αόρατο χέρι της Μπερλίν και τα βγάζει εκτός πορείας.

«Σε ποιον ανήκει η κόλαση» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη

Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης ξέρει ότι οι «άλλοι» είναι οι ιστορίες τους και οι ιστορίες είναι ο παλμός του κόσμου. Τα λόγια τα «μικρά» όμως έχουν μεγαλύτερη σημασία για τον Τζαμιώτη, διότι είναι αυτά που κρύβονται και στηρίζουν τα μεγάλα, είναι τα υποστηλώματα των διαχρονικών, παντοτινών γεγονότων. Εκεί που μαζεύεται η σκόνη ο Τζαμιώτης σκύβει με σεβασμό και έμπνευση και μας δίνει θραύσματα που λάμπουν, είναι δίπλα μας και όμως τα αγνοούμε.

“Πρωτόλειο” του Αντριου Μάρτιν | Αναζητώντας το μεγαλείο

Ο Άντριου Μάρτιν «ανακατεύει» τον «Τρελό Πιερό» και το «Γεννημένοι δολοφόνοι» και μας δίνει το «Πρωτόλειο» (Εκδόσεις Δώμα, μετάφραση Βίβιαν Στεργίου). Το πρώτο του μυθιστόρημα που είναι τόσο ώριμο που σε κάνει να αδημονείς για το επόμενο έργο του. Η ανωριμότητα γίνεται πεδίο έμπνευσης, καταγραφής, ανάλυσης και ανάδειξης και είναι η αντίθεση ωριμότητας δημιουργού-ανωριμότητας αμερικάνικης κοινωνίας που κάνει το βιβλίο ενδιαφέρον.

Νικήτας Σινιόσογλου: «Είμαστε πλάνητες»

Ο Νικήτας Σινιόσογλου σε μια δοκιμή περιπλάνησης, στη «Λεωφόρο ΝΑΤΟ» (Εκδόσεις Κίχλη) εκφράζει τον τόπο και το τοπίο, το ανήκειν και η ανεστιότητα, έννοιες που ρέουν όταν περιπλανούμαστε, όταν χανόμαστε και βρισκόμαστε σε λαβυρίνθους με άγνωστο τέλος.

«Ολίγη μπέσα, ωρέ μπράτιμε!», του Θωμά Κοροβίνη – Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος εξομολογείται!

Μετά από συστηματική μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού τού Οδυσσέα Ανδρούτσου, ο Θωμάς Κοροβίνης τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του.

Όλα στο κόκκινο

Δυο βιβλία που τα συνδέει το κόκκινο. Το κόκκινο της καρδιάς που σπαρταρά όταν ακούγεται η αλήθεια της μαρτυρίας και το κόκκινο των μαλλιών και του αίματος που ενώνει ανθρώπους και εποχές.

Νουβέλα που «τσιμπά» άγρια | «Patriot» του Μιχάλη Μαλανδράκη

Ο Μαλανδράκης γράφει έχοντας στο νου την αίσθηση του κυνηγημένου, την αίσθηση του να μην ανήκεις πουθενά και να προσπαθείς να ενταχθείς κάπου, να ζεις το όνειρο σου. Πρώτα αυτό και μετά η εθνικότητα την οποία χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει και δικαιολογήσει τη σύγκρουση.