Λογοτεχνία + Ποίηση

«Το όργιο», του Τζων Φάντε

Όταν ένα βιβλίο ξεκινά με τη φράση «Τον έλεγαν Φρανκ Γκαλιάνο και δεν πίστευε στον Θεό» τότε κάτι καλό να περιμένεις. Όχι γιατί έχει ύφος…

«Μην πεις λέξη», του Πάτρικ Ράντεν Κιφ

Κανείς ποτέ δεν κατάλαβε γιατί οι Βρετανοί βρέθηκαν στην Ιρλανδία. Κανείς ποτέ δεν κατάλαβε γιατί διαιρέθηκε αυτή η χώρα. Κανείς ποτέ δεν κατάλαβε τον θρησκευτικό…

«Γόνιμες μέρες», της Τζούλιας Γκανάσου

Ο Θεός σώζει, έτσι λένε οι πιστοί. Ο εαυτός σώζει, έτσι οι λένε οι άπιστοι. Αμφότεροι σφάλουν. Η ιστορία σώζει, όχι η Ιστορία, αλλά η…

«Παπούσα», της Βίκυς Κατσαρού

Το νερό κυλάει και τη ζωή ζητάει, σώζει, κρύβει, δημιουργεί. Αυτή η ακατάλυτη ροή, αυτή η υδάτινη κλωστή που κρατά τον κόσμο ενωμένο, όρθιο, που…

«Ο σταθμάρχης Φαλλμεράυερ» του Γιόζεφ Ροτ

Ποτέ δεν θα μάθουμε να αγαπάμε, ποτέ δεν θα μάθουμε να μισούμε, ποτέ δεν θα μάθουμε να νοιαζόμαστε. Και σωστά δεν θα μάθουμε! Τα συναισθήματα,…

«Οι εμπρηστές» της Ρ. Ο. Κουόν

Το κείμενο ξεκινά με την αέρινη φωνή-δίοδο: εδώ στη ρωγμή του χρόνου… Η συνέχεια γίνεται με σταθερό βλέμμα στη γραμμή των οριζόντων και η τελευταία…

«Αναλφάβητος» του Σεμπάστιαν Φίτζεκ

Οι αναρίθμητοι δρόμοι της αγάπης, του θανάτου, του φόβου, της ελπίδας, της ζωής είναι οι λέξεις. Από τις εικόνες και τους ήχους περάσαμε στην αυστηρή…