Βιβλία του μήνα

“Το πνεύμα της επιστημονικής φαντασίας”, του Ρομπέρτο Μπολάνιο

Οι δυο νεαροί πρωταγωνιστές έχουν αποδράσει από τη στρατιωτική δικτατορία της πατρίδας τους, της Χιλής, και βρίσκονται στην Πόλη του Μεξικού τη δεκαετία του ’70. Και… αυτό είναι. Το ανέκδοτο, νεανικό μυθιστόρημα του Μπολάνιο, είναι σαν μια όαση στην έρημο, ή μια έρημος στην πολύβουη πόλη.

“Graffiti Palace” του A.G. Lombardo | Ίχνη πολύχρωμου μελανιού

Ο Lombardo στο πρώτο του βιβλίο μας καθηλώνει. Ο συνδυασμός λυρικού ύφους, κουλτούρας του δρόμου και ένας μοναχικός ήρωας, δίνει στο μυθιστόρημα λάμψη, δύναμη, καθαρότητα, ισορροπία.

«Το ουράνιο τόξο της βαρύτητας» του Thomas Pynchon: εκτός ορίων

Ο Pynchon ξεπερνά το αποκαλυπτικό μυθιστόρημα και μεγαλουργεί στον χώρο του μεταποκαλυπτικού. Η νοσηρή πραγματικότητα γίνεται πύλη εισόδου για ένα σουρεαλιστικό, φουτουριστικό, κυνικό, απόλυτο μυθιστόρημα.

Ψυχολογίες Συμμόρφωσης-Τα κέντρα «φιλοξενίας» μεταναστών ως χώροι άσκησης βιοπολιτικής εξουσίας

Μετανάστες και εργαζόμενοι υφίστανται μια άνευ όρων και σε διαφορετικό επίπεδο προσπάθεια πειθάρχησης στην «εσωτερική ζωή» του ΚΥΤ, αυτή των στρατικοποιημένων συνθηκών κράτησης πίσω από συρματοπλέγματα.

Η ανθολογία-βιογραφία της Κατερίνας Γώγου

Η Παναγιώτου μας έδωσε την κίνηση και την ομιλία της Γώγου, της Κατερίνας, χωρίς προετοιμασία, χωρίς δοκιμασία και χωρίς τη δική της δημιουργική συνθήκη.

“Φιρντάους” της Ναουάλ Αλ Σααντάουι: Απέναντι στην τυραννία της πατριαρχίας

Η Φιρντάους γεννιέται για να υπηρετεί, για να δέχεται εντολές, για να μάθει τον ρόλο της μάνας, της αδελφής, της ανιψιάς, της ερωμένης, της εργάτριας. Να μάθει όμως όπως ορίζουν οι άντρες τη μάνα, την αδελφή, την ερωμένη, την εργάτρια. Να είναι δηλαδή παθητική, σιωπηλή, πλάσμα άψυχο και πρόθυμο στις ορέξεις των ανδρών.

“Θέναρ” της Αγγελικής Δημουλή | Με ένα χάδι ξεκινάνε όλα

Στην αριστερή σελίδα σύντομα, άμεσα ποιήματα και στη δεξιά σκέψεις, λέξεις, εικόνες δίχως σαφή σύνδεση, παράδειγμα αυτόματης γραφής. Εκ δεξιών η προσφορά, το δώρο, εξ ευωνύμων το αντίδωρο. Αυτό έχει να κάνει με την ανεκτίμητη αξία της γέννησης, του παιδιού.

Ο “Δράκουλας” του Μπραμ Στόκερ: Ο μύθος του απέθαντου δεν θα σβήσει ποτέ!

Το βιβλίο του Στόκερ μας έδωσε το απόλυτο κακό, την ατμόσφαιρα του τρόμου, την εικόνα του ανήμπορου ανθρώπου απέναντι σε υπερφυσικές, μη ανθρώπινες δυνάμεις. Η αέναη σύγκρουση “καλού-κακού” πήρε τη μορφή που έπρεπε, που της άξιζε.