Στήλη: DiscLab
Νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία (Συλλογική Στήλη)

Μουσικές θεραπείες μετά την καραντίνα

| 17/05/2020

Μετά τη προηγούμενη τριπλή ηλεκτρονική πρόταση, εν μέσω της καραντίνας, η στήλη επανέρχεται με ακόμη τρεις δίσκους αιθέριας ροκ , όπως είναι το άλμπουμ των Kenny Freq OST 17-18 the Hall, electro-rock διάστασης του Outside Forever (συμβολικός τίτλος στη περίπτωση μας) του Vagina Lips και των post αναζητήσεων των Neon με το δυστυχώς τελευταίο τους άλμπουμ Riverbank”.

Kenny Freq:  OST 17-18 The Hall

Ένα «σάουντρακ» πολλαπλών χαρακτήρων

Το δεύτερο άλμπουμ των Kenny Freq διαμορφώθηκε σε 3 φάσεις. Προηγήθηκαν δύο eps, τον Νοέμβρη 2018 το πρώτο και τον Ιούνιο 2019 το δεύτερο και ακολούθησαν 4 νέα τραγούδια που γράφτηκαν μέχρι και τη κυκλοφορία του στην τελική πλέον μορφή τον Οκτώβριο του 2019, συμπεριλαμβάνοντας όλο το υλικό των 3 αυτών φάσεων δημιουργίας του.

Το άλμπουμ γράφτηκε σαν ένα σάουντρακ μιας κοινωνίας κινηματογραφικών ηρώων, κλεισμένης σε ένα Ηall, που τους ταιριάζει και το διαμορφώνουν ανάλογα. Ήρωες από μια σινεμάτικ φαντασίωση του Blake Edwards, με σεναριακές νευρώσεις του Woody Allen και μια όμορφη δόση σοβαρότητας, επιπέδου John Waters. Λαμπεροί αλλά και βρώμικοι. Μεγαλειώδεις αλλά και λούμπεν. Μοναχικοί αλλά και αθεράπευτα ματαιόδοξοι.  Ανθρώπινοι και larger than life…

Το album αποτελείται από 12 κομμάτια στα οποία οι κινηματογραφικές εμπνεύσεις της σύλληψης που οδήγησε στη δημιουργία του με την ανάλογη επίδραση στον ήχο του.

Αποτέλεσμα είναι η διασταύρωση μιας διάθεσης για 70s pop “μεγαλείο” με την indie απλότητα και αμεσότητα των 90s. Αυτή η διασταύρωση διαμορφώνει έναν αιθέριο pop-rock ήχο που ακούγεται σαν να ακροβατεί μεταξύ της νοσταλγίας και του ρετρό από τη μια πλευρά και της αναβίωσης του brit rock των 90ς από την άλλη φέρνοντας σου στο μυαλό περιπτώσεις σαν τους The Real Tuesday Weld, τους Belle & Sebastian ή τους Stereolab λόγου χάρη.

Στην παραγωγή είναι ο Ottomo (Νίκος Αγγλούπας), στην ενορχήστρωση και τα πλήκτρα  ο Κωνσταντίνος Συνοδινός. Από τα τέλη του 2018, το σχήμα ξεκίνησε τη συνεργασία του  με τον drummer Stef Kobi. Ο “πυρήνας” των Kenny Freq είναι ο Ted Sourvinos και ο Theo Pap.

To δεύτερο album των Kenny Freq “OST 17-18 The Hall” είναι διαθέσιμο μόνο σε ψηφιακή μορφή από τη σελίδα: https://kennyfreq.bandcamp.com/

https://www.facebook.com/kennyfreqcentral

The Vagina Lips: Outside Forever

Η αναζήτηση της γιορτής στα δύσκολα

Να που μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα ο Τζίμης Πολιούδης μας «υποχρεώνει» να ασχοληθούμε με μια ακόμη παραγωγή του. Μετά το «Μπάσταρδο» που κυκλοφόρησε με το παράλληλο project του Mazoha, επιστρέφει με το «κανονικό» του μουσικό όχημα, το  Vagina Lips.  Tο ‘’Οutsider Forever’’, τρίτο πλέον άλμπουμ, μετά τα “Αthanasia’’ και ‘’Generation Y’’, με την electro rock αισθητική του και την προσωπική γραφή του Πολιούδη εκφράζει ηχηρά το μήνυμα ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, ακόμη και στις πιο μαύρες μέρες πάντα υπάρχουν πράγματα για να γιορτάσεις, χώρος για να είσαι γενναίος και χώρος για να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Disaster followed by despair but I celebrate the death of a misogynist/there’s still fire inside my eyes. there’s still life and there’s still time, today I’m brave, I’m lost but thrilled/it all feels like an endless ecstasy.

Κομμάτια «φωτεινά» όπως το, ‘’I Don’t Want This Day to End’’, μια ωδή στην μεγαλοσύνη και στην ειλικρίνεια του έρωτα, να σου θυμίζει τη μελωδική και αισιόδοξη αισθητική μιας σειράς βρετανικών συγκροτημάτων που πλούτισαν τα αυτιά και τη ψυχή μας στα 80s και τα 90s ή σαν το ‘’Typical Standards’’, ένα 80ς rock κομμάτι με ασυνήθιστη δομή, καθώς το ρεφρέν μπαίνει μια φορά μόνο στη μέση του τραγουδιού και οι κιθάρες, μελωδικές ως συνήθως, αναλαμβάνουν τη ‘’βρώμικη’’ δουλειά με μια στιχουργική που αποκλείεται να μην σε αγγίξει.

Μουσικές άλλοτε σκοτεινές, άλλοτε ηλιόλουστες, καμιά φορά εναλλασσόμενες ακόμη και μέσα στο ίδιο κομμάτι σε προκαλούν να σκεφτείς τη αλληλουχία των ανθρώπινων συναισθημάτων και ψυχολογικών καταστάσεων και το πώς κάτι τέτοιο μπορεί να αποκτά μουσική διάσταση. Το Outsider Forever δείχνει την ικανότητα του δημιουργού του να εκφράζει με αυτό τον τρόπο αυτά τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και περισσότερο την επίδραση που έχει ο λεγόμενος σύγχρονος τρόπος ζωής πάνω σε αυτά και να τα μεταμορφώνει σε κάτι που ακούς με ευχαρίστηση.

Το “Outsider Forever” Κυκλοφορεί από τις 20 Ιανουαρίου σε βινύλιο και digital album από την Inner Ear.

https://www.facebook.com/VAGYNALEEPS/

NEON : RIVERBANK

Κύκνειο άσμα

Οι Neon έπειτα από 15 χρόνια πορείας κλείνουν το μουσικό τους κύκλο με το τελευταίο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2019 από την Ikaros Records. To Riverbank” αποτελεί το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος και είναι διαθέσιμο ψηφιακά και σε συλλεκτικό βινύλιο (200 αντίτυπα).

Οι Neon με αυτό το άλμπουμ επανέρχονται και πάλι στην τραγουδοποιία μετά τη μελοποίηση ποιημάτων του Καρυωτάκη. Αυτή τη φορά επιλέγουν τον αγγλικό στίχο, ενώ μελωδικά και ηχητικά κινούνται σε post rock μονοπάτια με αρκετές επιρροές από την electronica. Ο σκοτεινός και μελαγχολικός τους χαρακτήρας που είναι και το βασικό τους χαρακτηριστικό,  διαπερνάει όλο το άλμπουμ, αλλά παράλληλα, καταφέρνουν να ακούγονται πιο εξωστρεφείς, μελωδικοί και μουσικά πιο ολοκληρωμένοι διαμορφώνοντας τελικά έναν ήχο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σύγχρονο progressive.

Τα χαρακτηριστικά ηλεκτρονικά ambient ηχοτοπία τους συνδυάζονται με indie νότες αλλά και την «βραχνή» και μεθυστική ερμηνεία του Byron.  Το “Screw the Buttons” είναι γραμμένο μόνο από  ήχους του μουσικού πριονιού με την χρήση pedal effects. Είναι η πρώτη φορά που ο Νίκος Γιούσεφ ηχογραφεί ακόμα και τα beat με το πριόνι. Στιχουργικά κινούνται κυρίως σε μονοπάτια υπαρξιακής αγωνίας,  χωρίς να αποκλείονται ωστόσο και  τα ερωτικά τραγούδια. Παράλληλα με τη συνήθη για τη μπάντα πρακτική της παραμόρφωσης και της «χειραγώγησης» του ήχου φυσικών οργάνων, αυτή τη φορά ακούγονται και καθαρά τα όργανα, όπως οι κιθάρες (ακουστικές ή ηλεκτρικές) και το πιάνο. To Riverbank είναι ένα άλμπουμ πολλών επιπέδων ακρόασης και ηχητικής προσοχής

Ο τελευταίος δίσκος τους είναι τελικά κι ο πιο περιπετειώδης… Ακούγοντας τον αναρωτιέσαι γιατί έπρεπε να είναι και ο τελευταίος, αλλά το γκρουπ σίγουρα ξέρει καλύτερα από εμάς.

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…