Εθνικό Θέατρο

Επιστολή του Σωματείου Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού προς τους φορείς της Τέχνης και του Πολιτισμού

Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα υπάρχει μια καλλιτεχνική κοινότητα που βράζει, η κοινότητα του Χορού. Ο σύγχρονος ελληνικός χορός ανθίζει σταθερά επί δεκαετίες αναδεικνύοντας ένα χορευτικό δυναμικό που συνομιλεί με τις πιο σύγχρονες και προοδευτικές τάσεις στο Διεθνές στερέωμα των παραστατικών τεχνών. Οι συνθήκες όμως μέσα στις οποίες ανθίζει, όχι μόνο δεν αναλογούν στη δυναμική του, αλλά θα έλεγε κανείς τη σαμποτάρουν.

«Λυσιστράτη» από το Εθνικό Θέατρο: Στιγμή ξεχωριστής ευωχίας

Ο Μαρμαρινός δημιούργησε ένα ευρύχωρο ερμηνευτικό πλαίσιο όπου δεν υπάρχει χώρος για μπροστάρηδες. Ολοι μαζί. Ένα σώμα. Η Λένα Κιτσοπούλου που ερμηνεύει τη Λυσιστράτη αλλά είναι η πρώτη μεταξύ πρώτων. Η ερμηνεία της την κάνει τόσο οικεία φιγούρα που οι εκρήξεις της δικαιολογούνται. Κανείς δεν υστερεί γιατί όλοι ξέρουν τη θέση τους ανά πάσα στιγμή και η συνοχή του συνόλου δίνει τον τόνο. Στο τέλος, της παράστασης το χειροκρότημα προσφέρθηκε αφειδώλευτα.

Κρατικές Σκηνές: Με «μάνατζερ» προς το αγοραίο μέλλον τους…

Με την θεσμοθέτηση οικονομικού διευθυντή και την υποβάθμιση του καλλιτεχνικού στις κρατικές σκηνές, η κυβέρνηση κάνει ένα ουσιαστικό βήμα προς την υλοποίηση των προτάσεων του Ιδρύματος Νιάρχου για την λειτουργία της Λυρικής Σκηνής από το 2008.

Δύο Ριχάρδοι σε μία μνημονιακή σαιζόν;

Τί θα γινόταν αν ο Χίτλερ φοιτούσε τελικά στην Ακαδημία Καλών Τεχνών; Ό,τι ακριβώς έγινε. Δύο παραστάσεις έρχονται να συναντήσουν την πολιτική συγκυρία: Η άνοδος στην εξουσία με κάθε μέσο