Εκδ. Μεταίχμιο

«Γη που χάνεται», της Τζούλια Φίλιπς

Η Γη χάνεται γιατί εμείς απομακρυνόμαστε απ’ αυτή. Η Γη όμως είμαστε όλοι εμείς, οι περαστικοί… Ο άνθρωπος γεμίζει τον χώρο με τη γέννηση του…

«Το βασίλειο», του Jo Nesbo

Η οικογένεια είναι πατρίδα, είναι θρησκεία, είναι βασίλειο. Και το βασίλειο το υπερασπίζεσαι με τη ζωή σου! Το σχήμα αυτό ακούγεται και είναι απλό, συντηρητικό,…

“Τατουάζ”, του Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν

Ο Μονταλμπάν και το “Τατουάζ” είναι η αποθέωση του μέτρου. Τίποτα δεν γίνεται για το θέαμα της πρόκλησης, όλα ακολουθούν έναν ελεγχόμενο αφηγηματικό, ήρεμο, ρυθμό μπροστά σ’ ένα εντυπωσιακό σκηνικό. Ο Πέπε Καρβάλιο δεν έχει όμοιό του και οι υπόλοιποι χαρακτήρες αποκαλύπτονται μέσα από την αντικειμενική ματιά του.

“Graffiti Palace” του A.G. Lombardo | Ίχνη πολύχρωμου μελανιού

Ο Lombardo στο πρώτο του βιβλίο μας καθηλώνει. Ο συνδυασμός λυρικού ύφους, κουλτούρας του δρόμου και ένας μοναχικός ήρωας, δίνει στο μυθιστόρημα λάμψη, δύναμη, καθαρότητα, ισορροπία.

“Καινούργιο αγόρι”, της Τρέισι Σεβαλιέ, εκδ. Μεταίχμιο

Το “Καινούργιο αγόρι” εντάσσεται στη λίστα των έργων που φτιάχτηκαν για το εγχείρημα “The Hogarth Shakespeare Project”. Η Τρέισι Σεβαλιέ είναι υπεύθυνη γι’ αυτή την πολύ έξυπνη εκδοχή του “Οθέλλου”.

“Μάκβεθ” του Τζο Νέσμπο – Στον δρόμο του διαβόλου

Το να δώσεις στον Νέσμπο την ευκαιρία να διασκευάσει τον “Μάκβεθ”, είναι σαν να λες σε έναν πυρομανή ότι μπορεί να παίξει με τη φωτιά! Οι εκρήξεις θα είναι απανωτές, μεγάλες και εντυπωσιακές.

“Ευτυχισμένες οικογένειες”, του Δημήτρη Στεφανάκη, εκδ. Μεταίχμιο

Από τη στωική και ειρωνική αντιμετώπιση της προκλητικής συμπεριφοράς της ασχήμιας. Ο τίτλος “Ευτυχισμένες οικογένειες” είναι σχεδόν θρασύς, μιας και όλοι ξέρουν ότι απόλυτα ευτυχισμένες οικογένειες δεν υπάρχουν