Κριτική κινηματογράφου

Brian De Palma, ένας επαναστάτης στα όρια του συστήματος

Με αφορμή το βιογραφικό ντοκιμαντέρ «De Palma» που θα προβληθεί στις 22ες Νύχτες Πρεμιέρας επανερχόμαστε σε έναν αμφισβητούμενο μα και γνώριμο «δημιουργό» του σύγχρονου αμερικάνικου σινεμά.

Patricio Guzman: «Νοσταλγώντας το φως»… γιατί είναι δικαίωμα μας!

Ο Guzman παρατηρεί σιωπηρά, αξιοπρεπέστατα και με στοργή τον χρόνο, την φύση και την ζωτικότητα της ελπίδας μέσα από τα φτυάρια και τις ματιές των γυναικών που περιπλανώνται χρόνια τώρα στην έρημο Ατακάμα – εκεί που οι επιστήμονες αναζητούν την προέλευση του κόσμου – για να αναζητήσουν τους, εκτελεσμένους από τον φασισμό, αγαπημένους τους.

“Η ελιά/El Olivo”, έστω και για ένα καρπό, θα συγκρουστούμε

Η φύση έχει εξ ορισμού αντικαπιταλιστική ιδιότητα και τίποτα δεν μπορεί να της την λειάνει. Βλέπω στο πανί λοιπόν, την εξιστόρηση της αθλιότητας, του ξεπουλήματος αξιών μα και μια μικρή, όμορφη γυναίκα. Η ταινία, την ονομάζει Ψυχή. Εγώ, σπορά και ελπίδα.

Paula Ortiz: «Ματωμένος γάμος»

Η δημιουργός σηκώνει την βαριά κληρονομιά και δημιουργεί με σεβασμό μια ελεύθερη απόδοση του αριστουργηματικού θεατρικού έργου και το φέρνει με καλλιτεχνική ακεραιότητα, πολυεπίπεδα και ολοκληρωμένα στο σήμερα.

Ντοκιμαντέρ: «Ludlow, οι Έλληνες στους Πολέμους του Άνθρακα»

Το ντοκιμαντέρ δεν διδάσκει, δεν ηθικολογεί, δεν ρητορεύει, δεν προτείνει, δεν κάνει επίκληση στο συναίσθημα. Λειτουργεί στα ίδια συγκρουσιακά πλαίσια της ταξικής μάχης και των αξιών που καταγράφει. Φτιάχνει το κάδρο ώστε ο θεατής να ζωγραφίσει μέσα του την ουσιώδη και περιρρέουσα αλήθεια του σήμερα.

Batman vs Superman: Ιμπεριαλιστικό παραλήρημα σχεδιασμένο να αλλοτριώσει

«Πολεμάμε, σκοτώνουμε και ανοικοδομούμε». Με αυτό το τρίπτυχο αξιών «πολιτισμού» του αίματος και του κέρδους εκτοξεύεται η αισχρή προπαγάνδα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, πίσω από τις εκθαμβωτικές μπέρτες του Superman και του Batman.

Michael Moore: «Where to invade next»

Η λογική του Michael Moore που όσο καλοπροαίρετη και αν φαίνεται και όσο γέλιο και αν προκαλεί ή αποτροπιασμό είναι μια λογική υποταγμένη. Είναι μια προσπάθεια το νέο Αμερικάνικο Όνειρο να αναδυθεί μέσα από την εύρεση ενός υποτιθέμενου Ευρωπαϊκού. Και στις δυο περιπτώσεις μάλλον θα ξυπνήσουμε λόγω του εφιάλτη.