Μεταμοντερνισμός

«Καμιά συμφιλίωση»: Οι Godspeed You! Black Emperor σε μόνιμη ηθική, πολιτική και αισθητική επίθεση

Αυτοί οι καλλιτέχνες έχουν ήδη δημιουργήσει το «δεδικασμένο» για να δικάζουμε το παρελθόν και να τους ευγνωμονούμε για την σταθερότητα σε όλες τις πλευρές της ύπαρξης τους. Με λίγα λόγια: Οι Godspeed you Back Emperor είναι εδώ –και στην Αθήνα σε 24 ώρες από τώρα- γιατί υπάρχει όντως ηθική, κοινωνική, αισθητική και κυρίως πολιτική ανάγκη.   

Με την κάμερα στο ένα χέρι και την… σύγχυση στο άλλο

Το σινεμά δεν είναι πλέον πεδίο εκμετάλλευσης μονάχα των στούντιο και του βιομηχανικού συμπλέγματος αλλά έχει γίνει αρκετά πιο προσιτό, σε μεγαλύτερο από το παρελθόν εύρος, του πληθυσμού, έχει γίνει πιο δημοκρατικό, από άποψη πρόσβασης στα μέσα για την πραγματοποίηση και την προβολή του. Η πλήθυνση των ανεξάρτητων δημιουργών επιβεβαιώνει, και βοηθάει επίσης, στην απόλυτη πλέον απομάκρυνση από τον κινηματογράφο του παρελθόντος, από την κλασική κινηματογραφική αφήγηση. Οι αισθητικές θεωρίες της μεταπολεμικής εποχής, μοιάζουν να έχουν νικήσει ανεπιστρεπτί.

Η σιωπηλή προπαγάνδα της αδιαφορίας

H απουσία πολιτικής θέσης σε ένα έργο τέχνης είναι τελικά και αυτή μια πολιτική πράξη, μια πράξη που προωθεί τον εφησυχασμό και στηρίζει τον ολοκληρωτισμό της απάθειας. Η τέχνη ήταν πάντα όπλο από όποιο στρατόπεδο και αν χρησιμοποιήθηκε. Είναι καιρός να διαλέξει ο καθένας το δικό του.

Ζάχα Χαντίντ: Η ηρωίδα μιας αρχιτεκτονικής εποχής και το (μη) καθήκον της.

Η Ζάχα δε φταίει για τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ούτε για την κρίση. Όμως η αρχιτεκτονική δεν είναι, δυστυχώς, όμορφα σχέδια σε ριζόχαρτα ή φωτορεαλιστικές εικόνες. Είναι – κι αυτή – πεδίο αναμέτρησης, ένας ταξικός πόλεμος με άλλα μέσα.