Χρήστος Σκυλλάκος

Γεννημένος το 1984 στην Λάρισα, εγκλωβισμένος για κάποια χρόνια στην Ιταλία, αντί να μάθει να ξυπνάει στις αίθουσες δικαστηρίων έμαθε να βρίσκεται στις αίθουσες κινηματογράφου καθώς και πίσω από φωτογραφικές μηχανές. Έκτοτε γράφει για ταινίες και για σινεμά (καθώς και για ό,τι άλλο σκέφτεται) και φωτογραφίζει για φωτορεπορτάζ και για ευχαρίστηση. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης (ΠΕΚΚ) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).

Το «Σκέφτομαι να βάλω τέλος» του Charlie Kaufman είναι αριστούργημα

Ο Kaufman με το «I’m Thinking of Ending Things» υλοποίησε, και πάλι, κάτι το αριστουργηματικό. Και είναι αυτό: Δημιούργησε, ανέπτυξε, εξέλιξε και κατέστρεψε μέσα σε ένα δίωρο μια ανθρώπινη ερωτική σχέση, μιλώντας, αναλύοντας και μελετώντας εξ’ αρχής ακριβώς αυτή τη θεματική.

Η ζαρντινιέρα και η αναπάντεχη αναβίωση του ντανταϊσμού

Η ζαρντινιέρα αποτελεί χρηστικότατο πεδίο άσκησης αισθητικής δραστηριότητας. Μοιάζει σαν να δημιουργήθηκαν γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, ενώ οι θιασώτες τους δεν φαίνεται να το κατανοούν καθόλου. Μοιάζει σαν δώρο προς την αγωνιζόμενη, ως πολιτικό υποκείμενο που αναπτύσσει παιχνιδιάρικα την αισθητική πλευρά του, μάζα. Η ύπαρξη της τεράστιας ζαρντινιέρας σε δημόσιο χώρο δημιουργεί μια συνθήκη και ένα γεγονός βαθιά πολιτικό: να αγκιτάρει ο λαός αέναα τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τις προθέσεις του. Με άλλα λόγια, αυτό που δημιουργήθηκε με στόχο να αποτρέπει, μετατράπηκε σε μέσο απελευθέρωσης της έκφρασης.

Το «Persona» (1966) του Ingmar Bergman αποτελεί μοναδικό κεφάλαιο της σύγχρονης τέχνης

Η Persona αποτελεί μια μόνιμη κινηματογραφική αφετηρία. Φέρνει, μπρεχτικά, σε κάθε νέα εποχή, αντιμέτωπα τους πάντες και τα πάντα. Την ηθοποιό με την ηθοποιό, τους ηθοποιούς με τους χαρακτήρες που υποδύονται, αυτούς με το κοινό, το κοινό με την συνείδηση του. Μας φέρνει αντιμέτωπους «με τα ακατάληπτα μυστικά μας» όπως λέει ο ίδιος ο δημιουργός του. Τα ερωτήματα που τέθηκαν ακόμη δεν έχουν βρει μια κάποια λύση. Ανέγγιχτο στον χρόνο, αυτό το πρότυπο κινηματογραφικό αριστούργημα παραμένει αμετάλλακτα οδυνηρό.

The Revolution will not be televised. Αφιερωμένο στους εξεγερμένους των ΗΠΑ του Μάη-Ιούνη 2020

Με τις πολλαπλές αναφορές στην εποχή και την ιστορία, την μαζική κουλτούρα, την διαφήμιση, την κοινωνική συνθήκη της καθημερινότητας και την προφορική πολιτική καταγγελία, ο Gil Scott-Heron έθεσε τους αισθητικούς και νοηματικούς όρους μιας νέας μουσικής αντίληψης, της rap, μέσω της διφορούμενης δύναμης των λέξεων. Αυτή αποτελεί μια ελεύθερη, επικαιροποιημένη, και «εξελληνισμένη» ενίοτε, απόδοση και αφιερώνεται στους εξεγερμένους των ΗΠΑ του Μάη-Ιούνη 2020.

Νίκος Καρούζος: Ο Δρόμος για το Έαρ, online στο 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Έχουμε να κάνουμε με μια ταινία, μια ταινία με απόψεις των δημιουργών της για την ποίηση, για την εποχή μας, που έχει ως αναφορά τον Νίκο Καρούζο, την ποίηση του και την εποχή του. Κι αυτό είναι πραγματικά το σημαντικό. Είναι κάτι νέο. Όχι μια αποβαλσαμοποίηση του ποιητή. Θα το θέσω διαφορετικά: Δεν θέλω να μάθω π ο ι ο ς είναι ο Καρούζος αλλά γ ι α τ ί είναι ο Καρούζος.

Η σημερινή μέρα δεν μπορεί να φιμωθεί: Τα αιτήματα των γιατρών είναι προϋπόθεση ύπαρξης της υγείας μας

Η κυβέρνηση επιστρατεύει κανάλια και μέσα για να μην γίνει γνωστό στην κοινή γνώμη το πραγματικά ζητούμενο και λοιδορεί αυτούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή: Τους νοσοκομειακούς γιατρούς και τα αιτήματα τους. Τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ.

Το κράτος ασκεί εγκληματικά μαζική κοροϊδία (και μια επιπλέον απόδειξη είναι τα βίντεο)

Η κυβέρνηση είναι μονίμως έκθετη και διασπείρει αντιδημοκρατικότητα. Πέρα από την καλλιέργεια μαζικής τρομοκρατίας εδώ και ένα μήνα, που θα την φτάσουν και σε μαζική υστερία αν θελήσουν, αξιοποιεί και fake ρεπορτάζ για να την ενδυναμώσει.

Δεν θα δεχθούμε το ρέκβιεμ της ανθρωπότητας

Οι επιπτώσεις σε όλο το φάσμα της παγκόσμιας κοινωνίας θα είναι αλυσιδωτές με ένταση εκατοντάδων θερμοπυρηνικών βομβών. Η ανθρωπότητα ή θα ζήσει ή θα μετατραπεί σε μαζικό τάφο. Το δίλημμα το έθεσε η πραγματικότητα. Δυστυχώς, πολύ δυστυχώς. Το να συλλογίζεσαι, να μιλάς και να ενεργείς πολιτικά σήμερα είναι αναγκαίο δείγμα αλληλεγγύης και ουσιαστικής επαφής με την ζωή.