Editor's Choice

Τα νέα μας στο mail σας

ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Kοινωνία + Κινήματα·   Πολιτική + Οικονομία·   Ιδέες + Φιλοσοφία·   Επιστήμη + Τεχνολογία·   Οικολογία + Περιβάλλον·   Πολιτισμός·   Περί υγείας και άλλων δαιμονίων·   Οι ξένοι·   covid-19·  

Βιαστικές σκέψεις για τον Godard

Με την φυγή του Godard μοιάζει να πέθανε (ξανά) ο κινηματογράφος και η εποχή του. Και υπάρχει η αίσθηση πως οι μόνοι που έμειναν να μας «μιλάνε» είναι οι μέτριοι. Θεσμικοί, πρωθυπουργοί, υπουργοί και παράγοντες, οι κάθε φορά παρατρεχάμενοι και διάφοροι ακόλουθοί τους. Μοιάζει να πέθανε λοιπόν ξανά ο κινηματογράφος αλλά ασφαλώς θα ξαναγεννηθεί όπως κάθε τι που έχει πέσει καλή σπορά επάνω του.

ΛΑΡΚΟ: Όταν το «σκληρός νόμος, αλλά νόμος» χτυπά μόνο τους εργάτες – Το δικαστήριο άνοιξε τον δρόμο για μαζικές απολύσεις και τα σωματεία ανασυντάσσονται

Κάθε νίκη των αφεντικών απέναντι σε κάθε εργατικό αγώνα, είναι ήττα όλων μας. Όπως και κάθε νίκη των εργατών σε κάθε κλάδο, είναι και δική μας νίκη, παντού.

ΤΕΧΝΕΣ

Μουσική·   Κινηματογράφος·   Ταινίες της εβδομάδας·   Θέατρο + Χορός·   Εικαστικά + Άλλα·   Λογοτεχνία + Ποίηση·   Βιβλία του μήνα·   Φωτογραφία·  

«Ημερήσια διάταξη», του Ερίκ Βυϊγιάρ

Όταν η τραγωδία δεν εξηγείται, όταν ο χρόνος αδυνατεί να την απαλύνει, τότε ό,τι στηρίζει τον κόσμο μας καταρρέει. Ψάχνεις το χιούμορ να σε σώσει…

Βιαστικές σκέψεις για τον Godard

Με την φυγή του Godard μοιάζει να πέθανε (ξανά) ο κινηματογράφος και η εποχή του. Και υπάρχει η αίσθηση πως οι μόνοι που έμειναν να μας «μιλάνε» είναι οι μέτριοι. Θεσμικοί, πρωθυπουργοί, υπουργοί και παράγοντες, οι κάθε φορά παρατρεχάμενοι και διάφοροι ακόλουθοί τους. Μοιάζει να πέθανε λοιπόν ξανά ο κινηματογράφος αλλά ασφαλώς θα ξαναγεννηθεί όπως κάθε τι που έχει πέσει καλή σπορά επάνω του.

«Παραδειγματικοί φόνοι», του Μαξ Αουμπ

Δεν γεννιόμαστε δολοφόνοι και όμως… Δεν ακονίζουμε μαχαίρια και σπαθιά και όμως… Δεν ξέρουμε τη γεύση του αίματος και όμως… Γεννιόμαστε για να καταναλώνουμε τον…

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ·   ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ·   ΕΥ/ΔΑΙΜΟΝΙΑ·  

Ο λάκκος -ένα σύντομο διήγημα

  Πλεούμενο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Για να σκοτώσει την ώρα του ο Μοχάμεντ έπιασε να σκάβει με τα χέρια του την άμμο. Ένα λοφάκι…

Δεν είναι τυχαία η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες

Δεν είναι τυχαία λοιπόν η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι αποτέλεσμα του αδιεξόδου του καπιταλισμού να κινηθεί και επιστρατεύει τον μεγαλύτερο σύμμαχό του στα δύσκολα. Πολύ εύκολα λοιπόν από εκεί που πήγαινες να δείς την ομάδα που γουστάρεις, μπορεί να είσαι μέρος ενός σχεδίου εκφασισμού της κοινωνίας, στο όνομα του συλλόγου σου.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα πολυβολεία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Γράμμο: Τα σπαράγματα μιας εποποιϊας

Ο ελληνικός εμφύλιος παραμένει ταμπού και, ταυτόχρονα, πεδίο ιδεολογικής χειραγώγησης της συλλογικής μνήμης, από την κυρίαρχη αφήγηση του αστικού κράτους, αν και το διαμόρφωσε. Στο οδοιπορικό αυτό, αποτυπώνονται τα υλικά σπαράγματα αυτού του έπους, στο βουνό όπου γράφτηκε ο ματωμένος επίλογός του.

21 ρωγμές στην επίσημη ιστορία για το 1821, εκδ. Τόπος

Με αφορµή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το επίσηµο αφήγηµα επιδιώκει να αναστήσει στερεότυπα που η ιστορική έρευνα αποδόµησε. Οι 21 ιστορίες του βιβλίου επιδιώκουν να συµβάλουν στην αποδόµηση αυτή.

Συνεντεύξεις

Αλλότρια

Επιστολές αναγνωστών / Αναδημοσιεύσεις απόψεων

Δεν είναι τυχαία η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες

Δεν είναι τυχαία λοιπόν η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι αποτέλεσμα του αδιεξόδου του καπιταλισμού να κινηθεί και επιστρατεύει τον μεγαλύτερο σύμμαχό του στα δύσκολα. Πολύ εύκολα λοιπόν από εκεί που πήγαινες να δείς την ομάδα που γουστάρεις, μπορεί να είσαι μέρος ενός σχεδίου εκφασισμού της κοινωνίας, στο όνομα του συλλόγου σου.

H Θράκα, η Αλήθεια και οι συκοφάντες

Για κάποιους ανθρώπους, που μάλιστα διατείνονται ότι ασχολούνται με τον πολιτισμό, όσοι και όσες ασχολούνται με αυτόν μέσω των Γραμμάτων και των Τεχνών δεν πρέπει…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Μάγια Πλισέτσκαγια (20 Νοεμβρίου 1925 – 2 Μαΐου 2015)
Η Απόλυτη Πρίμα Μπαλαρίνα
«Το βασικό δεν είναι να χορεύεις με τη μουσική. Το βασικό είναι να χορεύεις μέσα στη μουσική. Αν μια νότα του βιολιού κρατήσει περισσότερο χρόνο, τόσο χρόνο πρέπει να κρατήσει και η κίνηση. Η μουσική είναι το “κείμενο” του ρόλου μου. Όταν χορεύω τη “Λίμνη των Κύκνων” ακούω κάθε “λέξη” της παρτιτούρας του Τσαϊκόφσκι»