Editor's Choice

Τα νέα μας στο mail σας

ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Kοινωνία + Κινήματα·   Πολιτική + Οικονομία·   Ιδέες + Φιλοσοφία·   Επιστήμη + Τεχνολογία·   Οικολογία + Περιβάλλον·   Πολιτισμός·   Περί υγείας και άλλων δαιμονίων·   Οι ξένοι·   covid-19·  

ΕΦΚΑ και κινηματογραφικές αίθουσες…

Μέσα σε όλα έχουμε και την επίθεση στον πολιτισμό που είναι συνεχής και συντονισμένη. Το κράτος, η κυβέρνηση και οι μεγάλοι επιχειρηματίες θεωρούν ότι η τέχνη είναι μπαχτσές τους και μπορούν να της κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να βγαίνουν φράγκα. Έτσι εκποιούν και κλείνουν και κινηματογράφους. Γνωστούς. Αγαπητούς. Το IDEAL, το ΑΣΤΟΡ και ΑΕΛΛΩ.

63ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Τι οφείλουμε (και τι όχι) στο σινεμά

Το φεστιβάλ δεν είναι εμπορικός θεσμός, δεν αποτελεί ακόμη μια αίθουσα, οι ταινίες δεν επαναλαμβάνονται και πολλές δεν θα ξαναιδωθούν. Η ύπαρξη και η συνέχισή του ως θεσμού συντήρησης και ανακάλυψης της καλλιτεχνικής δυναμικής της εικόνας δεν επαφίεται σε κάποιους παράγοντες αλλά σε όλους όσους αγαπούν την κινηματογραφική τέχνη ως έκφραση του παγκόσμιου πολιτισμού.

Επίδειξη εργοδοτικού αυταρχισμού από την διοίκηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής – Η απάντηση του Σωματείου

Τον ολισθηρό κατήφορο των απροσχημάτιστων απειλών προς το σωματείο των εργαζομένων επιλέγει η διοίκηση του μοναδικού λυρικού θεάτρου της χώρας.

Βιαστικές σκέψεις για τον Godard

Με την φυγή του Godard μοιάζει να πέθανε (ξανά) ο κινηματογράφος και η εποχή του. Και υπάρχει η αίσθηση πως οι μόνοι που έμειναν να μας «μιλάνε» είναι οι μέτριοι. Θεσμικοί, πρωθυπουργοί, υπουργοί και παράγοντες, οι κάθε φορά παρατρεχάμενοι και διάφοροι ακόλουθοί τους. Μοιάζει να πέθανε λοιπόν ξανά ο κινηματογράφος αλλά ασφαλώς θα ξαναγεννηθεί όπως κάθε τι που έχει πέσει καλή σπορά επάνω του.

ΤΕΧΝΕΣ

Μουσική·   Κινηματογράφος·   Ταινίες της εβδομάδας·   Θέατρο + Χορός·   Εικαστικά + Άλλα·   Λογοτεχνία + Ποίηση·   Βιβλία του μήνα·   Φωτογραφία·  

«Ο θρίαμβος του Αχιλλέα», της Λουίζ Γκλικ

Ο θρίαμβος του Αχιλλέα είναι ο θρίαμβος της θνητότητας, είναι ο θρίαμβος του Θεού. Το μοιραίο βέλος πολλαπλασιάζεται και το αιχμηρό σύννεφο καρφώνεται στην καρδιά…

ΕΦΚΑ και κινηματογραφικές αίθουσες…

Μέσα σε όλα έχουμε και την επίθεση στον πολιτισμό που είναι συνεχής και συντονισμένη. Το κράτος, η κυβέρνηση και οι μεγάλοι επιχειρηματίες θεωρούν ότι η τέχνη είναι μπαχτσές τους και μπορούν να της κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να βγαίνουν φράγκα. Έτσι εκποιούν και κλείνουν και κινηματογράφους. Γνωστούς. Αγαπητούς. Το IDEAL, το ΑΣΤΟΡ και ΑΕΛΛΩ.

63ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Τι οφείλουμε (και τι όχι) στο σινεμά

Το φεστιβάλ δεν είναι εμπορικός θεσμός, δεν αποτελεί ακόμη μια αίθουσα, οι ταινίες δεν επαναλαμβάνονται και πολλές δεν θα ξαναιδωθούν. Η ύπαρξη και η συνέχισή του ως θεσμού συντήρησης και ανακάλυψης της καλλιτεχνικής δυναμικής της εικόνας δεν επαφίεται σε κάποιους παράγοντες αλλά σε όλους όσους αγαπούν την κινηματογραφική τέχνη ως έκφραση του παγκόσμιου πολιτισμού.

«Ο Ανήφορος», του Νίκου Καζαντζάκη

«Η ζωή τραβάει την ανηφόρα» λέει ο ποιητής και κάποιος αντιδρά. «Όχι η ζωή, ο άνθρωπος τραβάει την ανηφόρα». Ο διάλογος μπορεί να συνεχιστεί όσο…

«Σάλτος», του Ανδρέα Νικολακόπουλου

Τα πρόσωπα αυτών των διηγημάτων ακολουθούν τον Ουίλιαμ Μπλέικ! Ναι, τον ήρωα του Τζάρμους στην ταινία «Ο νεκρός». Κάθε επαφή μαζί τους είναι και μια…

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ·   ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ·   ΕΥ/ΔΑΙΜΟΝΙΑ·  

Ο λάκκος -ένα σύντομο διήγημα

  Πλεούμενο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Για να σκοτώσει την ώρα του ο Μοχάμεντ έπιασε να σκάβει με τα χέρια του την άμμο. Ένα λοφάκι…

ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα πολυβολεία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Γράμμο: Τα σπαράγματα μιας εποποιϊας

Ο ελληνικός εμφύλιος παραμένει ταμπού και, ταυτόχρονα, πεδίο ιδεολογικής χειραγώγησης της συλλογικής μνήμης, από την κυρίαρχη αφήγηση του αστικού κράτους, αν και το διαμόρφωσε. Στο οδοιπορικό αυτό, αποτυπώνονται τα υλικά σπαράγματα αυτού του έπους, στο βουνό όπου γράφτηκε ο ματωμένος επίλογός του.

21 ρωγμές στην επίσημη ιστορία για το 1821, εκδ. Τόπος

Με αφορµή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το επίσηµο αφήγηµα επιδιώκει να αναστήσει στερεότυπα που η ιστορική έρευνα αποδόµησε. Οι 21 ιστορίες του βιβλίου επιδιώκουν να συµβάλουν στην αποδόµηση αυτή.

Συνεντεύξεις

Αλλότρια

Επιστολές αναγνωστών / Αναδημοσιεύσεις απόψεων

Δεν είναι τυχαία η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες

Δεν είναι τυχαία λοιπόν η τόσο μεγάλη άνοδος των φασιστών στις κερκίδες σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι αποτέλεσμα του αδιεξόδου του καπιταλισμού να κινηθεί και επιστρατεύει τον μεγαλύτερο σύμμαχό του στα δύσκολα. Πολύ εύκολα λοιπόν από εκεί που πήγαινες να δείς την ομάδα που γουστάρεις, μπορεί να είσαι μέρος ενός σχεδίου εκφασισμού της κοινωνίας, στο όνομα του συλλόγου σου.

H Θράκα, η Αλήθεια και οι συκοφάντες

Για κάποιους ανθρώπους, που μάλιστα διατείνονται ότι ασχολούνται με τον πολιτισμό, όσοι και όσες ασχολούνται με αυτόν μέσω των Γραμμάτων και των Τεχνών δεν πρέπει…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Μάγια Πλισέτσκαγια (20 Νοεμβρίου 1925 – 2 Μαΐου 2015)
Η Απόλυτη Πρίμα Μπαλαρίνα
«Το βασικό δεν είναι να χορεύεις με τη μουσική. Το βασικό είναι να χορεύεις μέσα στη μουσική. Αν μια νότα του βιολιού κρατήσει περισσότερο χρόνο, τόσο χρόνο πρέπει να κρατήσει και η κίνηση. Η μουσική είναι το “κείμενο” του ρόλου μου. Όταν χορεύω τη “Λίμνη των Κύκνων” ακούω κάθε “λέξη” της παρτιτούρας του Τσαϊκόφσκι»